ਨਾਨਕ. ਤਾ ਕੈ; ਲਾਗਉ ਪਾਏ ॥੩॥
naanak. taa kai; laagau paae |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਤਾ ਕੈ ਪਾਏ = ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰੀਂ ॥੩॥
ਨਾਨਕ. ਤਾ ਕੈ; ਲਾਗਉ ਪਾਏ ॥੩॥
naanak. taa kai; laagau paae |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਤਾ ਕੈ ਪਾਏ = ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰੀਂ ॥੩॥
ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ; ਸਭ ਤੇ ਊਚਾ ॥
prabh kaa simaran; sabh te aoochaa |
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਉਧਰੇ ਮੂਚਾ ॥
prabh kai simaran; udhare moochaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਉਧਰੇ = (ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ) ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੂਚਾ = ਮਹਾਨ ਉੱਚਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ।
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ॥
prabh kai simaran; trisanaa bujhai |
ਪਦ ਅਰਥ ਤ੍ਰਿਸਨਾ = (ਮਾਇਆ ਦੀ) ਤ੍ਰਿਹ।
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੁਝੈ ॥
prabh kai simaran; sabh kichh sujhai |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਭੁ ਕਿਛੁ = ਹਰੇਕ ਗੱਲ।
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਨਾਹੀ ਜਮ ਤ੍ਰਾਸਾ ॥
prabh kai simaran; naahee jam traasaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਤ੍ਰਾਸ = ਡਰ। ਜਮ ਤ੍ਰਾਸਾ = ਜਮਾਂ ਦਾ ਡਰ।
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਪੂਰਨ ਆਸਾ ॥
prabh kai simaran; pooran aasaa |
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਮਨ ਕੀ ਮਲੁ ਜਾਇ ॥
prabh kai simaran; man kee mal jaae |
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ; ਰਿਦ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥
amrit naam; rid maeh samaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਰਿਦ ਮਾਹਿ = ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ। ਸਮਾਇ = ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਬਸਹਿ; ਸਾਧ ਕੀ ਰਸਨਾ ॥
prabh jee baseh; saadh kee rasanaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਰਸਨਾ = ਜੀਭ।
ਨਾਨਕ. ਜਨ ਕਾ; ਦਾਸਨਿ ਦਸਨਾ ॥੪॥
naanak. jan kaa; daasan dasanaa |4|
ਪਦ ਅਰਥ ਜਨ ਕਾ = ਜਨਾਂ ਦਾ, ਸਾਧਾਂ ਦਾ। ਸਾਧ = ਗੁਰਮੁਖ। ਦਾਸਨਿ ਦਸਨਾ = ਦਾਸਾਂ ਦਾ ਦਾਸ ॥੪॥
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਸੇ ਧਨਵੰਤੇ ॥
prabh kau simareh; se dhanavante |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਿਮਰਹਿ = (ਜੋ) ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ। ਸੇ = ਉਹ ਮਨੁੱਖ। ਧਨਵੰਤੇ = ਧਨ ਵਾਲੇ, ਧਨਾਢ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਸੇ ਪਤਿਵੰਤੇ ॥
prabh kau simareh; se pativante |
ਪਦ ਅਰਥ ਪਤਿਵੰਤੇ = ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਸੇ ਜਨ ਪਰਵਾਨ ॥
prabh kau simareh; se jan paravaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਪਰਵਾਨ = ਕਬੂਲ, ਮੰਨੇ ਪ੍ਰਮੰਨੇ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਸੇ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਧਾਨ ॥
prabh kau simareh; se purakh pradhaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਪੁਰਖ = ਮਨੁੱਖ। ਪ੍ਰਧਾਨ = ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ, ਚੰਗੇ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਸਿ ਬੇਮੁਹਤਾਜੇ ॥
prabh kau simareh; si bemuhataaje |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਿ = ਸੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ। ਬੇਮੁਹਤਾਜੇ = ਬੇ-ਮੁਥਾਜ, ਬੇ-ਪਰਵਾਹ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਸਿ ਸਰਬ ਕੇ ਰਾਜੇ ॥
prabh kau simareh; si sarab ke raaje |
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਸੇ ਸੁਖਵਾਸੀ ॥
prabh kau simareh; se sukhavaasee |
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਸਦਾ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥
prabh kau simareh; sadaa abinaasee |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਬਿਨਾਸੀ = ਨਾਸ-ਰਹਿਤ, ਜਨਮ ਮਰਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਸਿਮਰਨ. ਤੇ ਲਾਗੇ; ਜਿਨ ਆਪਿ ਦਇਆਲਾ ॥
simaran. te laage; jin aap deaalaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਿਮਰਨਿ = ਸਿਮਰਨ ਵਿਚ। ਤੇ = ਉਹ ਮਨੁੱਖ। ਜਿਨ = ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉਤੇ। ਆਪਿ = ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ।
ਨਾਨਕ. ਜਨ ਕੀ; ਮੰਗੈ ਰਵਾਲਾ ॥੫॥
naanak. jan kee; mangai ravaalaa |5|
ਪਦ ਅਰਥ ਜਨ = ਸੇਵਕ। ਰਵਾਲਾ = ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ॥੫॥
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਸੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ॥
prabh kau simareh; se praupakaaree |
ਪਦ ਅਰਥ ਉਪਕਾਰ = ਭਲਾਈ, ਨੇਕੀ। ਉਪਕਾਰੀ = ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਪਰਉਪਕਾਰੀ = ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਤਿਨ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥
prabh kau simareh; tin sad balihaaree |
ਪਦ ਅਰਥ ਤਿਨ = ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ। ਸਦ = ਸਦਾ। ਬਲਿਹਾਰੀ = ਸਦਕੇ, ਕੁਰਬਾਨ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਸੇ ਮੁਖ ਸੁਹਾਵੇ ॥
prabh kau simareh; se mukh suhaave |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੁਹਾਵੇ = ਸੋਹਣੇ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਤਿਨ ਸੂਖਿ ਬਿਹਾਵੈ ॥
prabh kau simareh; tin sookh bihaavai |
ਪਦ ਅਰਥ ਤਿਨ = ਉਹਨਾਂ ਦੀ। ਸੂਖਿ = ਸੁਖ ਵਿਚ। ਬਿਹਾਵੈ = ਬੀਤਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਤਿਨ ਆਤਮੁ ਜੀਤਾ ॥
prabh kau simareh; tin aatam jeetaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਤਿਨ = ਉਹਨਾਂ ਨੇ। ਆਤਮੁ = ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਤਿਨ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਾ ॥
prabh kau simareh; tin niramal reetaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਤਿਨ ਰੀਤਾ = ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੀਤ। ਰੀਤ = ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗੁਜ਼ਾਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ। ਨਿਰਮਲ = ਮਲ-ਰਹਿਤ, ਪਵਿਤ੍ਰ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਤਿਨ ਅਨਦ ਘਨੇਰੇ ॥
prabh kau simareh; tin anad ghanere |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਨਦ = ਅਨੰਦ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਸੁਖ। ਘਨੇਰੇ = ਬਹੁਤ।
ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਸਿਮਰਹਿ; ਬਸਹਿ ਹਰਿ ਨੇਰੇ ॥
prabh kau simareh; baseh har nere |
ਪਦ ਅਰਥ ਬਸਹਿ = ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਨੇਰੇ = ਨੇੜੇ।
ਸੰਤ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ; ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਿ ॥
sant kripaa te; anadin jaag |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਨਦਿਨੁ = ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹਰ ਵੇਲੇ। ਜਾਗਿ = ਜਾਗ ਸਕੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਕ; ਸਿਮਰਨੁ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ॥੬॥
naanak; simaran poorai bhaag |6|
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਨਕ = ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ = ਪੂਰੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ॥੬॥
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਕਾਰਜ ਪੂਰੇ ॥
prabh kai simaran; kaaraj poore |
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਕਬਹੁ. ਨ ਝੂਰੇ ॥
prabh kai simaran; kabahu. na jhoore |
ਪਦ ਅਰਥ ਝੂਰੇ = ਝੁਰਦਾ, ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ।
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਹਰਿ ਗੁਨ ਬਾਨੀ ॥
prabh kai simaran; har gun baanee |
ਪਦ ਅਰਥ ਹਰਿ ਗੁਨ ਬਾਨੀ = ਹਰੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਬਾਣੀ।
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਸਹਜਿ ਸਮਾਨੀ ॥
prabh kai simaran; sehaj samaanee |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਹਜਿ = ਸਹਜ ਵਿਚ, ਅਡੋਲ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ। ਸਮਾਨੀ = ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਨਿਹਚਲ ਆਸਨੁ ॥
prabh kai simaran; nihachal aasan |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਿਹਚਲ = ਟਿਕਵਾਂ, ਨਾਹ ਹਿੱਲਣ ਵਾਲਾ।
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਕਮਲ ਬਿਗਾਸਨੁ ॥
prabh kai simaran; kamal bigaasan |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਮਲ = ਹਿਰਦਾ ਰੂਪ ਕਉਲ ਫੁੱਲ। ਬਿਗਾਸਨੁ = ਖਿੜਾਉ।
ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ; ਅਨਹਦ ਝੁਨਕਾਰ ॥
prabh kai simaran; anahad jhunakaar |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਨਹਦ = ਇਕ-ਰਸ, ਲਗਾਤਾਰ। ਝੁਨਕਾਰ = ਰਸੀਲੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼।
ਸੁਖੁ ਪ੍ਰਭ ਸਿਮਰਨ ਕਾ; ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰ ॥
sukh prabh simaran kaa; ant na paar |
ਸਿਮਰਹਿ ਸੇ ਜਨ; ਜਿਨ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਮਇਆ ॥
simareh se jan; jin kau prabh meaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਇਆ = ਮੇਹਰ, ਦਇਆ।
ਨਾਨਕ. ਤਿਨ ਜਨ; ਸਰਨੀ ਪਇਆ ॥੭॥
naanak. tin jan; saranee peaa |7|
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਿ; ਭਗਤ ਪ੍ਰਗਟਾਏ ॥
har simaran kar; bhagat pragattaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ = ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ। ਕਰਿ = ਕਰ ਕੇ। ਪ੍ਰਗਟਾਏ = ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ।
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ ਲਗਿ; ਬੇਦ ਉਪਾਏ ॥
har simaran lag; bed upaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ = ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਵਿਚ। ਲਗਿ = ਲੱਗ ਕੇ, ਜੁੜ ਕੇ। ਉਪਾਏ = ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ; ਭਏ ਸਿਧ ਜਤੀ ਦਾਤੇ ॥
har simaran; bhe sidh jatee daate |
ਪਦ ਅਰਥ ਭਏ = ਹੋ ਗਏ। ਸਿਧ = ਉਹ ਪੁਰਸ਼ ਜੋ ਸਾਧਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਸਿਖਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਏ। ਜਤੀ = ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਕ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ; ਨੀਚ ਚਹੁ ਕੁੰਟ ਜਾਤੇ ॥
har simaran; neech chahu kuntt jaate |
ਪਦ ਅਰਥ ਚਹੁ ਕੁੰਟ = ਚਹੁੰ-ਪਾਸੀਂ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ। ਜਾਤੇ = ਮਸ਼ਹੂਰ।
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ; ਧਾਰੀ ਸਭ ਧਰਨਾ ॥
har simaran; dhaaree sabh dharanaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਿਮਰਨਿ = ਸਿਮਰਨ ਨੇ। ਧਾਰੀ = ਟਿਕਾਈ। ਧਰਨਾ = ਧਰਤੀ।
ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਹਰਿ; ਕਾਰਨ ਕਰਨਾ ॥
simar simar har; kaaran karanaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਾਰਨ ਕਰਨ = ਜਗਤ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਜਗਤ ਦਾ ਮੂਲ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕਰਤਾ।
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨਿ; ਕੀਓ ਸਗਲ ਅਕਾਰਾ ॥
har simaran; keeo sagal akaaraa |
ਪਦ ਅਰਥ ਆਕਾਰਾ = ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਜਗਤ।
ਹਰਿ ਸਿਮਰਨ ਮਹਿ; ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰਾ ॥
har simaran meh; aap nirankaaraa |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਹਿ = ਵਿਚ।
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ; ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਆ ॥
kar kirapaa; jis aap bujhaaeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਜਿਸੁ = ਜਿਸ ਨੂੰ।
ਨਾਨਕ. ਗੁਰਮੁਖਿ; ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ ਤਿਨਿ ਪਾਇਆ ॥੮॥੧॥
naanak. guramukh; har simaran tin paaeaa |8|1|
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਨਕ = ਹੇ ਨਾਨਕ! ਤਿਨਿ = ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ। ਗੁਰਮੁਖਿ = ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ॥੮॥
ਸਲੋਕੁ ॥
salok |
ਦੀਨ ਦਰਦ ਦੁਖ ਭੰਜਨਾ; ਘਟਿ ਘਟਿ ਨਾਥ ਅਨਾਥ ॥
deen darad dukh bhanjanaa; ghatt ghatt naath anaath |
ਪਦ ਅਰਥ ਦੀਨ = ਗਰੀਬ, ਕੰਗਾਲ, ਕਮਜ਼ੋਰ। ਭੰਜਨਾ = ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਘਟਿ = ਘਟ ਵਿਚ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ। ਘਟਿ ਘਟਿ = ਹਰੇਕ ਸਰੀਰ ਵਿਚ (ਵਿਆਪਕ)। ਨਾਥ = ਮਾਲਕ, ਖਸਮ। ਅਨਾਥ = ਯਤੀਮ, ਨਿਖਸਮੇ। ਨਾਥ = ਅਨਾਥਾਂ ਦਾ ਨਾਥ।
ਸਰਣਿ ਤੁਮੑਾਰੀ ਆਇਓ; ਨਾਨਕ ਕੇ ਪ੍ਰਭ ਸਾਥ ॥੧॥
saran tumaaree aaeo; naanak ke prabh saath |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਆਇਓ = ਆਇਆ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਭ = ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਨਾਨਕ ਕੇ ਸਾਥ = ਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਚਰਨੀਂ ਪੈ ਕੇ ॥੧॥
* ਨੋਟ: ਲਫ਼ਜ਼ "ਤੁਮ੍ਹ੍ਹਾਰੀ" ਦੇ ਅੱਖਰ 'ਮ' ਦੇ ਹੇਠ ਅੱਧਾ 'ਹ' ਹੈ।