ਵਡਾ ਵਡਾ ਹਰਿ; ਭਾਗ ਕਰਿ ਪਾਇਆ ॥
vaddaa vaddaa har; bhaag kar paaeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਭਾਗ ਕਰਿ = ਕਿਸਮਤਿ ਨਾਲ।
ਨਾਨਕ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਦਿਵਾਇਆ ॥੪॥੪॥੫੬॥
naanak; guramukh naam divaaeaa |4|4|56|
ਪਦ ਅਰਥ ਗੁਰਮੁਖਿ = ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ॥੪॥੪॥੫੬॥
ਵਡਾ ਵਡਾ ਹਰਿ; ਭਾਗ ਕਰਿ ਪਾਇਆ ॥
vaddaa vaddaa har; bhaag kar paaeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਭਾਗ ਕਰਿ = ਕਿਸਮਤਿ ਨਾਲ।
ਨਾਨਕ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਦਿਵਾਇਆ ॥੪॥੪॥੫੬॥
naanak; guramukh naam divaaeaa |4|4|56|
ਪਦ ਅਰਥ ਗੁਰਮੁਖਿ = ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ॥੪॥੪॥੫੬॥
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 |
ਗੁਣ ਗਾਵਾ; ਗੁਣ ਬੋਲੀ ਬਾਣੀ ॥
gun gaavaa; gun bolee baanee |
ਪਦ ਅਰਥ ਗਾਵਾ = ਗਾਵਾਂ, ਮੈਂ ਗਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਬੋਲੀ = ਬੋਲੀਂ, ਮੈਂ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਗੁਣ ਬਾਣੀ = ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ।
ਗੁਰਮੁਖਿ; ਹਰਿ ਗੁਣ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ॥੧॥
guramukh; har gun aakh vakhaanee |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਗੁਰਮੁਖਿ = ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੋ ਕੇ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਦੱਸੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰ ਕੇ। ਆਖਿ = ਆਖ ਕੇ, ਉਚਾਰ ਕੇ। ਵਖਾਣੀ = ਵਖਾਣੀਂ, ਮੈਂ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ॥੧॥
ਜਪਿ ਜਪਿ ਨਾਮੁ; ਮਨਿ ਭਇਆ ਅਨੰਦਾ ॥
jap jap naam; man bheaa anandaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਨਿ = ਮਨ ਵਿਚ।
ਸਤਿ. ਸਤਿ. ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿੜਾਇਆ; ਰਸਿ ਗਾਏ, ਗੁਣ ਪਰਮਾਨੰਦਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sat. sat. satigur naam dirraaeaa; ras gaae, gun paramaanandaa |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿ ਨਾਮੁ = ਸਤਿਨਾਮੁ, ਸਤਿਨਾਮੁ, ਸਤਿਨਾਮੁ। ਗੁਰਿ = ਗੁਰੂ ਨੇ। ਰਸਿ = ਰਸ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ। ਗੁਣ ਪਰਮਾਨੰਦਾ = ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਦੇ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ; ਹਰਿ ਜਨ ਲੋਗਾ ॥
har gun gaavai; har jan logaa |
ਵਡੈ ਭਾਗਿ; ਪਾਏ. ਹਰਿ ਨਿਰਜੋਗਾ ॥੨॥
vaddai bhaag; paae. har nirajogaa |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਨਿਰਜੋਗ = ਨਿਰਲੇਪ ॥੨॥
ਗੁਣ ਵਿਹੂਣ; ਮਾਇਆ ਮਲੁ ਧਾਰੀ ॥
gun vihoon; maaeaa mal dhaaree |
ਪਦ ਅਰਥ ਧਾਰੀ = ਧਾਰਨ ਵਾਲਾ।
ਵਿਣੁ ਗੁਣ; ਜਨਮਿ ਮੁਏ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥੩॥
vin gun; janam mue ahankaaree |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਜਨਮਿ ਮੁਏ = ਜੰਮਦੇ ਮਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ॥੩॥
ਸਰੀਰਿ ਸਰੋਵਰਿ; ਗੁਣ ਪਰਗਟਿ ਕੀਏ ॥
sareer sarovar; gun paragatt kee |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਰੀਰਿ = ਸਰੀਰ ਵਿਚ। ਸਰੋਵਰਿ = ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ।
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ; ਮਥਿ ਤਤੁ ਕਢੀਏ ॥੪॥੫॥੫੭॥
naanak guramukh; math tat kadtee |4|5|57|
ਪਦ ਅਰਥ ਗੁਰਮੁਖਿ = ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ। ਮਥਿ = ਰਿੜਕ ਕੇ, ਵਿਚਾਰ ਕੇ। ਤਤੁ = ਨਿਚੋੜ, ਅਸਲੀਅਤ ॥੪॥੫॥੫੭॥
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 |
ਨਾਮੁ ਸੁਣੀ; ਨਾਮੋ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥
naam sunee; naamo man bhaavai |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੁਣੀ = ਸੁਣੀਂ, ਮੈਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ। ਨਾਮੋ = ਨਾਮ ਹੀ। ਮਨਿ = ਮਨ ਵਿਚ।
ਵਡੈ ਭਾਗਿ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਪਾਵੈ ॥੧॥
vaddai bhaag; guramukh har paavai |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਗੁਰਮੁਖਿ = ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ॥੧॥
ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਾਸਾ ॥
naam japahu; guramukh paragaasaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਗੁਰਮੁਖਿ = ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਕੇ। ਪਰਗਾਸਾ = ਚਾਨਣ।
ਨਾਮ ਬਿਨਾ. ਮੈ ਧਰ ਨਹੀ ਕਾਈ; ਨਾਮੁ ਰਵਿਆ ਸਭ ਸਾਸ ਗਿਰਾਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
naam binaa. mai dhar nahee kaaee; naam raviaa sabh saas giraasaa |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਧਰ = ਆਸਰਾ। ਮੈ = ਮੈਨੂੰ। ਰਵਿਆ = ਸਿਮਰਿਆ। ਸਾਸ ਗਿਰਾਸਾ = ਸਾਹ ਤੇ ਗਿਰਾਹੀ ਨਾਲ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਨਾਮੈ ਸੁਰਤਿ ਸੁਨੀ; ਮਨਿ ਭਾਈ ॥
naamai surat sunee; man bhaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਮੈ ਸੁਰਤਿ = ਨਾਮ ਦੀ ਹੀ ਸ੍ਰੋਤ। ਭਾਈ = ਪਿਆਰੀ ਲੱਗੀ।
ਜੋ ਨਾਮੁ ਸੁਨਾਵੈ; ਸੋ ਮੇਰਾ ਮੀਤੁ ਸਖਾਈ ॥੨॥
jo naam sunaavai; so meraa meet sakhaaee |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਸਖਾਈ = ਸਾਥੀ ॥੨॥
ਨਾਮਹੀਣ; ਗਏ ਮੂੜ ਨੰਗਾ ॥
naamaheen; ge moorr nangaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਮੂੜ = ਮੂਰਖ। ਨੰਗਾ = ਨੰਗੇ, ਕੰਗਾਲ।
ਪਚਿ ਪਚਿ ਮੁਏ; ਬਿਖੁ ਦੇਖਿ ਪਤੰਗਾ ॥੩॥
pach pach mue; bikh dekh patangaa |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਪਚਿ ਪਚਿ = ਸੜ ਸੜ ਕੇ, ਖ਼ੁਆਰ ਹੋ ਹੋ ਕੇ। ਮੁਏ = ਆਤਮਕ ਮੌਤੇ ਮਰੇ। ਬਿਖ = ਜ਼ਹਰ। ਦੇਖਿ = ਵੇਖ ਕੇ ॥੩॥
ਆਪੇ ਥਾਪੇ; ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ॥
aape thaape; thaap uthaape |
ਪਦ ਅਰਥ ਥਾਪੇ = ਸਾਜਦਾ ਹੈ। ਥਾਪਿ = ਸਾਜ ਕੇ। ਉਥਾਪੇ = ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਕ; ਨਾਮੁ ਦੇਵੈ ਹਰਿ ਆਪੇ ॥੪॥੬॥੫੮॥
naanak; naam devai har aape |4|6|58|
ਪਦ ਅਰਥ ਆਪੇ = ਆਪ ਹੀ ॥੪॥੬॥੫੮॥
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 |
ਗੁਰਮੁਖਿ; ਹਰਿ ਹਰਿ ਵੇਲਿ ਵਧਾਈ ॥
guramukh; har har vel vadhaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਗੁਰਮੁਖਿ = ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ। ਵਧਾਈ = ਪਾਲ ਕੇ ਵੱਡੀ ਕੀਤੀ।
ਫਲ ਲਾਗੇ; ਹਰਿ ਰਸਕ ਰਸਾਈ ॥੧॥
fal laage; har rasak rasaaee |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਹਰਿ ਰਸਕ = ਹਰਿ-ਨਾਮ ਦੇ ਰਸੀਏ। ਰਸਾਈ = ਰਸ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੁਆਦਲੇ ॥੧॥
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ; ਅਨਤ ਤਰੰਗਾ ॥
har har naam jap; anat tarangaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਹਰਿ ਅਨਤ ਤਰੰਗਾ = ਬੇਅੰਤ ਲਹਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਰੀ। ਅਨਤ = ਅਨੰਤ, ਬਿਅੰਤ। ਤਰੰਗ = ਲਹਰਾਂ।
ਜਪਿ ਜਪਿ ਨਾਮੁ. ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਲਾਹੀ; ਮਾਰਿਆ ਕਾਲੁ. ਜਮਕੰਕਰ ਭੁਇਅੰਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jap jap naam. guramat saalaahee; maariaa kaal. jamakankar bhueiangaa |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਾਲਾਹੀ = ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਕਰ। ਕਾਲੁ = ਮੌਤ, ਆਤਮਕ ਮੌਤ, ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ। ਜਮ ਕੰਕਰ = {ਕਿੰਕਰ = ਨੌਕਰ} ਜਮਦੂਤ। ਭੁਇਅੰਗਾ = ਸੱਪ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਹਰਿ ਹਰਿ; ਗੁਰ ਮਹਿ ਭਗਤਿ ਰਖਾਈ ॥
har har; gur meh bhagat rakhaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਹਿ = ਵਿਚ।
ਗੁਰੁ ਤੁਠਾ ਸਿਖ ਦੇਵੈ; ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥੨॥
gur tutthaa sikh devai; mere bhaaee |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਤੁਠਾ = ਪ੍ਰਸੰਨ। ਸਿਖ = ਸਿੱਖ ਨੂੰ, ਸਿਖਾਂ ਨੂੰ। ਭਾਈ = ਹੇ ਭਾਈ! ॥੨॥
ਹਉਮੈ ਕਰਮ; ਕਿਛੁ ਬਿਧਿ ਨਹੀ ਜਾਣੈ ॥
haumai karam; kichh bidh nahee jaanai |
ਪਦ ਅਰਥ ਬਿਧਿ = ਤਰੀਕਾ।
ਜਿਉ ਕੁੰਚਰੁ ਨਾਇ; ਖਾਕੁ ਸਿਰਿ ਛਾਣੈ ॥੩॥
jiau kunchar naae; khaak sir chhaanai |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਕੁੰਚਰੁ = ਹਾਥੀ। ਨਾਈ = ਨ੍ਹਾ ਕੇ। ਸਿਰਿ = ਸਿਰ ਉਤੇ ॥੩॥
ਜੇ ਵਡ ਭਾਗ ਹੋਵਹਿ; ਵਡ ਊਚੇ ॥
je vadd bhaag hoveh; vadd aooche |
ਪਦ ਅਰਥ ਹੋਵਹਿ = ਹੋ ਜਾਣ।
ਨਾਨਕ; ਨਾਮੁ ਜਪਹਿ ਸਚਿ ਸੂਚੇ ॥੪॥੭॥੫੯॥
naanak; naam japeh sach sooche |4|7|59|
ਪਦ ਅਰਥ ਜਪਹਿ = ਜਪਦੇ ਹਨ। ਸਚਿ = ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ (ਜੁੜ ਕੇ)। ਸੁਚੇ = ਪਵਿਤ੍ਰ ॥੪॥੭॥੫੯॥
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥
aasaa mahalaa 4 |
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਕੀ; ਮਨਿ ਭੂਖ ਲਗਾਈ ॥
har har naam kee; man bhookh lagaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਨਿ = ਮਨ ਵਿਚ।
ਨਾਮਿ ਸੁਨਿਐ. ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ; ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥੧॥
naam suniai. man tripatai; mere bhaaee |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਮਿ ਸੁਨਿਐ = ਜੇ ਹਰਿ-ਨਾਮ ਸੁਣਦੇ ਰਹੀਏ। ਤ੍ਰਿਪਤੈ = ਰਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਈ = ਹੇ ਵੀਰ! ॥੧॥
ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ; ਮੇਰੇ ਗੁਰਸਿਖ ਮੀਤਾ ॥
naam japahu; mere gurasikh meetaa |
ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ. ਨਾਮੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹੁ; ਨਾਮੁ ਰਖਹੁ, ਗੁਰਮਤਿ ਮਨਿ ਚੀਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
naam japahu. naame sukh paavahu; naam rakhahu, guramat man cheetaa |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਮੇ = ਨਾਮ ਵਿਚ ਹੀ। ਮਨਿ = ਮਨ ਵਿਚ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ ਸੁਣੀ; ਮਨੁ ਸਰਸਾ ॥
naamo naam sunee; man sarasaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ = ਨਾਮ ਹੀ ਨਾਮ। ਸੁਣੀ = ਸੁਣ ਸੁਣ ਕੇ। ਸਰਸਾ = {ਸ-ਰਸ} ਹਰਾ, ਜੀਵਨ-ਰਸ ਵਾਲਾ।
ਨਾਮੁ ਲਾਹਾ ਲੈ; ਗੁਰਮਤਿ ਬਿਗਸਾ ॥੨॥
naam laahaa lai; guramat bigasaa |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਲਾਹਾ = ਲਾਭ। ਬਿਗਸਾ = ਖਿੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ॥੨॥
ਨਾਮ ਬਿਨਾ; ਕੁਸਟੀ ਮੋਹ ਅੰਧਾ ॥
naam binaa; kusattee moh andhaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਕੁਸਟੀ = ਕੋਹੜਾ।
ਸਭ ਨਿਹਫਲ ਕਰਮ ਕੀਏ; ਦੁਖੁ ਧੰਧਾ ॥੩॥
sabh nihafal karam kee; dukh dhandhaa |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਨਿਹਫਲ = ਵਿਅਰਥ। ਧੰਧਾ = ਮਾਇਆ ਦਾ ਜੰਜਾਲ ॥੩॥
ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ; ਜਪੈ ਵਡਭਾਗੀ ॥
har har har jas; japai vaddabhaagee |
ਪਦ ਅਰਥ ਜਸੁ = ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ।
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ; ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥੪॥੮॥੬੦॥
naanak guramat; naam liv laagee |4|8|60|
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਮਿ = ਨਾਮ ਵਿਚ। ਲਿਵ = ਲਗਨ ॥੪॥੮॥੬੦॥