ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ, ਉਧਰੈ ਸੋ ਕਲਿ ਮਹਿ; ਘਟਿ ਘਟਿ, ਨਾਨਕ. ਮਾਝਾ ॥੪॥੩॥੫੦॥
guramukh naam japai, udharai so kal meh; ghatt ghatt, naanak. maajhaa |4|3|50|
ਪਦ ਅਰਥ ਉਧਰੈ = (ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ) ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਲਿ ਮਹਿ = ਜਗਤ ਵਿਚ। ਘਟਿ ਘਟਿ = ਹਰੇਕ ਸਰੀਰ ਵਿਚ। ਮਾਝਾ = ਵਿਚ ॥੪॥੩॥੫੦॥
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ, ਉਧਰੈ ਸੋ ਕਲਿ ਮਹਿ; ਘਟਿ ਘਟਿ, ਨਾਨਕ. ਮਾਝਾ ॥੪॥੩॥੫੦॥
guramukh naam japai, udharai so kal meh; ghatt ghatt, naanak. maajhaa |4|3|50|
ਪਦ ਅਰਥ ਉਧਰੈ = (ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ) ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਲਿ ਮਹਿ = ਜਗਤ ਵਿਚ। ਘਟਿ ਘਟਿ = ਹਰੇਕ ਸਰੀਰ ਵਿਚ। ਮਾਝਾ = ਵਿਚ ॥੪॥੩॥੫੦॥
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soohee mahalaa 5 |
ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ. ਸੋਈ ਪ੍ਰਭ ਮਾਨਹਿ; ਓਇ ਰਾਮ ਨਾਮ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥
jo kichh karai. soee prabh maaneh; oe raam naam rang raate |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਰੈ = (ਪਰਮਾਤਮਾ) ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭ ਮਾਨਹਿ = ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਕੀਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਓਇ = ਉਹ ਸੰਤ ਜਨ {ਲਫ਼ਜ਼ 'ਓਹੁ' ਤੋਂ ਬਹੁ-ਵਚਨ}। ਰੰਗਿ = ਰੰਗ ਵਿਚ। ਰਾਤੇ = ਰੰਗੇ ਹੋਏ।
ਤਿਨੑ ਕੀ ਸੋਭਾ ਸਭਨੀ ਥਾਈ; ਜਿਨੑ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਚਰਣ ਪਰਾਤੇ ॥੧॥
tina kee sobhaa sabhanee thaaee; jina prabh ke charan paraate |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਥਾਈ = ਥਾਈਂ, ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ। ਪਰਾਤੇ = ਪਛਾਣੇ, ਸਾਂਝ ਪਾ ਲਈ ॥੧॥
ਮੇਰੇ ਰਾਮ; ਹਰਿ ਸੰਤਾ ਜੇਵਡੁ. ਨ ਕੋਈ ॥
mere raam; har santaa jevadd. na koee |
ਪਦ ਅਰਥ ਜੇਵਡੁ = ਜੇਡਾ, ਬਰਾਬਰ ਦਾ।
ਭਗਤਾ ਬਣਿ ਆਈ ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਸਿਉ; ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bhagataa ban aaee prabh apane siau; jal thal maheeal soee |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਿਉ = ਨਾਲ। ਜਲਿ = ਜਲ ਵਿਚ। ਥਲਿ = ਧਰਤੀ ਵਿਚ। ਮਹੀਅਲਿ = ਮਹੀ ਤਲਿ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਤਲ ਉਤੇ, ਪੁਲਾੜ ਵਿਚ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਕੋਟਿ ਅਪ੍ਰਾਧੀ. ਸੰਤਸੰਗਿ ਉਧਰੈ; ਜਮੁ. ਤਾ ਕੈ ਨੇੜਿ, ਨ ਆਵੈ ॥
kott apraadhee. santasang udharai; jam. taa kai nerr, na aavai |
ਪਦ ਅਰਥ ਕੋਟਿ ਅਪ੍ਰਾਧੀ = ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਸੰਗਿ = ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ। ਉਭਰੈ = ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੈ ਨੇੜਿ = ਦੇ ਨੇੜੇ।
ਜਨਮ ਜਨਮ ਕਾ ਬਿਛੁੜਿਆ ਹੋਵੈ; ਤਿਨੑ ਹਰਿ ਸਿਉ ਆਣਿ ਮਿਲਾਵੈ ॥੨॥
janam janam kaa bichhurriaa hovai; tina har siau aan milaavai |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਸਿਉ = ਨਾਲ। ਆਣਿ = ਲਿਆ ਕੇ ॥੨॥
ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਭਰਮੁ ਭਉ ਕਾਟੈ; ਸੰਤ ਸਰਣਿ ਜੋ ਆਵੈ ॥
maaeaa moh bharam bhau kaattai; sant saran jo aavai |
ਪਦ ਅਰਥ ਭਰਮੁ = ਭਟਕਣਾ।
ਜੇਹਾ ਮਨੋਰਥੁ ਕਰਿ ਆਰਾਧੇ; ਸੋ ਸੰਤਨ ਤੇ ਪਾਵੈ ॥੩॥
jehaa manorath kar aaraadhe; so santan te paavai |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਕਰਿ = ਕਰ ਕੇ, ਧਾਰ ਕੇ। ਤੇ = ਤੋਂ, ਪਾਸੋਂ ॥੩॥
ਜਨ ਕੀ ਮਹਿਮਾ. ਕੇਤਕ ਬਰਨਉ; ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਭਾਣੇ ॥
jan kee mahimaa. ketak barnau; jo prabh apane bhaane |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਹਿਮਾ = ਵਡਿਆਈ। ਕੇਤਕ = ਕਿਤਨੀ ਕੁ। ਬਰਨਉ = ਬਰਨਉਂ, ਮੈਂ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂ। ਭਾਣੇ = ਚੰਗੇ ਲੱਗੇ।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ. ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ; ਸੇ ਸਭ ਤੇ ਭਏ ਨਿਕਾਣੇ ॥੪॥੪॥੫੧॥
kahu naanak. jin satigur bhettiaa; se sabh te bhe nikaane |4|4|51|
ਪਦ ਅਰਥ ਸਭ ਤੇ = ਸਾਰੀ ਲੁਕਾਈ ਤੋਂ। ਨਿਕਾਣੇ = ਬੇ-ਮੁਥਾਜ ॥੪॥੪॥੫੧॥
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soohee mahalaa 5 |
ਮਹਾ ਅਗਨਿ ਤੇ. ਤੁਧੁ ਹਾਥ ਦੇ ਰਾਖੇ; ਪਏ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥
mahaa agan te. tudh haath de raakhe; pe teree saranaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਹਾ ਅਗਨਿ ਤੇ = (ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ) ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਤੋਂ। ਤੁਧੁ = ਤੂੰ। ਦੇ = ਦੇ ਕੇ।
ਤੇਰਾ ਮਾਣੁ ਤਾਣੁ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ; ਹੋਰ ਦੂਜੀ ਆਸ ਚੁਕਾਈ ॥੧॥
teraa maan taan rid antar; hor doojee aas chukaaee |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਤਾਣੁ = ਬਲ, ਤਾਕਤ। ਰਿਦ = ਹਿਰਦਾ। ਚੁਕਾਈ = ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ॥੧॥
ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਰਾਇ; ਤੁਧੁ ਚਿਤਿ ਆਇਐ ਉਬਰੇ ॥
mere raam raae; tudh chit aaeiai ubare |
ਪਦ ਅਰਥ ਰਾਮ ਰਾਇ = ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ-ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ! ਤੁਧੁ ਚਿਤਿ ਆਈਐ = ਜੇ ਤੂੰ ਚਿੱਤ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸੇਂ। ਉਬਰੇ = ਡੁੱਬਣੋਂ ਬਚ ਗਏ।
ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਭਰਵਾਸਾ ਤੁਮੑਰਾ; ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਤੁਮੑਾਰਾ ਉਧਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
teree ttek bharavaasaa tumaraa; jap naam tumaaraa udhare |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਟੇਕ = ਆਸਰਾ। ਉਧਰੇ = ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਅੰਧ ਕੂਪ ਤੇ, ਕਾਢਿ ਲੀਏ ਤੁਮੑ; ਆਪਿ ਭਏ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥
andh koop te, kaadt lee tuma; aap bhe kirapaalaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਅੰਧ ਕੂਪ ਤੇ = ਹਨੇਰੇ ਖੂਹ ਵਿਚੋਂ। ਤੇ = ਤੋਂ, ਵਿਚੋਂ।
ਸਾਰਿ ਸਮੑਾਲਿ ਸਰਬ ਸੁਖ ਦੀਏ; ਆਪਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੨॥
saar samaal sarab sukh dee; aap kare pratipaalaa |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਸਾਰਿ = ਸਾਰ ਲੈ ਕੇ। ਸਮ੍ਹ੍ਹਾਲਿ = ਸੰਭਾਲ ਕਰ ਕੇ ॥੨॥
ਆਪਣੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪਰਮੇਸਰੁ; ਬੰਧਨ ਕਾਟਿ ਛਡਾਏ ॥
aapanee nadar kare paramesar; bandhan kaatt chhaddaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਦਰਿ = ਮੇਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ। ਕਾਟਿ = ਕੱਟ ਕੇ।
ਆਪਣੀ ਭਗਤਿ. ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਕਰਾਈ; ਆਪੇ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥੩॥
aapanee bhagat. prabh aap karaaee; aape sevaa laae |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਪ੍ਰਭਿ = ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ॥੩॥
ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਭੈ ਮੋਹ ਬਿਨਾਸੇ; ਮਿਟਿਆ ਸਗਲ ਵਿਸੂਰਾ ॥
bharam geaa bhai moh binaase; mittiaa sagal visooraa |
ਪਦ ਅਰਥ ਭਰਮੁ = ਭਟਕਣਾ। ਭੈ = {ਲਫ਼ਜ਼ 'ਭਉ' ਤੋਂ ਬਹੁ-ਵਚਨ}। ਵਿਸੂਰਾ = ਝੋਰਾ, ਚਿੰਤਾ।
ਨਾਨਕ. ਦਇਆ ਕਰੀ ਸੁਖਦਾਤੈ; ਭੇਟਿਆ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥੪॥੫॥੫੨॥
naanak. deaa karee sukhadaatai; bhettiaa satigur pooraa |4|5|52|
ਪਦ ਅਰਥ ਸੁਖਦਾਤੈ = ਸੁਖਦਾਤੇ ਨੇ। ਭੇਟਿਆ = ਮਿਲ ਗਿਆ ॥੪॥੫॥੫੨॥
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soohee mahalaa 5 |
ਜਬ. ਕਛੁ ਨ ਸੀਓ, ਤਬ ਕਿਆ ਕਰਤਾ; ਕਵਨ ਕਰਮ ਕਰਿ ਆਇਆ ॥
jab. kachh na seeo, tab kiaa karataa; kavan karam kar aaeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਛੁ = (ਜਗਤ ਦਾ) ਕੁਝ ਭੀ। ਸੀਓ = ਸੀ। ਕਰਿ = ਕਰ ਕੇ। ਆਇਆ = (ਹੁਣ) ਜਨਮਿਆ ਹੈ।
ਅਪਨਾ ਖੇਲੁ ਆਪਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ; ਠਾਕੁਰਿ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇਆ ॥੧॥
apanaa khel aap kar dekhai; tthaakur rachan rachaaeaa |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਖੇਲੁ = ਤਮਾਸ਼ਾ। ਠਾਕੁਰਿ = ਠਾਕੁਰ ਨੇ ॥੧॥
ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਰਾਇ; ਮੁਝ ਤੇ ਕਛੂ. ਨ ਹੋਈ ॥
mere raam raae; mujh te kachhoo. na hoee |
ਪਦ ਅਰਥ ਰਾਮ ਰਾਇ = ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ-ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ! ਮੁਝ ਤੇ = ਮੈਥੋਂ।
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ; ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aape karataa aap karaae; sarab nirantar soee |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਆਪੇ = ਆਪ ਹੀ। ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ = ਸਭਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ-ਰਸ। ਸੋਈ = ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਗਣਤੀ ਗਣੀ. ਨ ਛੂਟੈ ਕਤਹੂ; ਕਾਚੀ ਦੇਹ ਇਆਣੀ ॥
ganatee ganee. na chhoottai katahoo; kaachee deh eaanee |
ਪਦ ਅਰਥ ਗਣਤੀ ਗਣੀ = ਲੇਖਾ ਗਿਣਿਆਂ। ਕਤ ਹੂ = ਕਿਸੇ ਭੀ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਕਾਚੀ = ਨਾਸਵੰਤ।
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਕਰਣੈਹਾਰੇ; ਤੇਰੀ ਬਖਸ ਨਿਰਾਲੀ ॥੨॥
kripaa karahu prabh karanaihaare; teree bakhas niraalee |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਪ੍ਰਭ = ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਕਰਣੈਹਾਰੇ = ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰਥ! ਨਿਰਾਲੀ = ਅਨੋਖੀ, ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ॥੨॥
ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭ ਤੇਰੇ ਕੀਤੇ; ਘਟਿ ਘਟਿ ਤੁਹੀ ਧਿਆਈਐ ॥
jeea jant sabh tere keete; ghatt ghatt tuhee dhiaaeeai |
ਪਦ ਅਰਥ ਕੀਤੇ = ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹੋਏ। ਘਟਿ ਘਟਿ = ਹਰੇਕ ਸਰੀਰ ਵਿਚ।
ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਤੂਹੈ ਜਾਣਹਿ; ਕੁਦਰਤਿ ਕੀਮ. ਨ ਪਾਈਐ ॥੩॥
teree gat mit toohai jaaneh; kudarat keem. na paaeeai |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਗਤਿ = ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ। ਮਿਤਿ = ਮਾਪ, ਮਰਯਾਦਾ। ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ = ਤੇਰੀ ਆਤਮਕ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਹਸਤੀ ਦਾ ਹੱਦ-ਬੰਨਾ। ਕੀਮ = ਕੀਮਤ ॥੩॥
ਨਿਰਗੁਣੁ ਮੁਗਧੁ ਅਜਾਣੁ ਅਗਿਆਨੀ; ਕਰਮ ਧਰਮ. ਨਹੀ ਜਾਣਾ ॥
niragun mugadh ajaan agiaanee; karam dharam. nahee jaanaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਿਰਗੁਣੁ = ਗੁਣ-ਹੀਨ। ਮੁਗਧੁ = ਮੂਰਖ। ਅਜਾਣੁ = ਬੇ-ਸਮਝ। ਅਗਿਆਨੀ = ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਬੇ-ਸਮਝ।
ਦਇਆ ਕਰਹੁ. ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ; ਮਿਠਾ ਲਗੈ ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ॥੪॥੬॥੫੩॥
deaa karahu. naanak gun gaavai; mitthaa lagai teraa bhaanaa |4|6|53|
ਪਦ ਅਰਥ ਭਾਣਾ = ਰਜ਼ਾ ॥੪॥੬॥੫੩॥
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soohee mahalaa 5 |