ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ; ਨਾਨਕੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥
din rain; naanak naam dhiaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਰੈਣਿ = ਰਾਤ। ਨਾਨਕੁ ਧਿਆਏ = ਨਾਨਕ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦ. ਹਰਿ ਨਾਏ ॥੪॥੪॥੬॥
sookh sehaj aanand. har naae |4|4|6|
ਪਦ ਅਰਥ ਸਹਜ = ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ। ਹਰਿ ਨਾਏ = ਹਰਿ ਨਾਇ, ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆਂ ॥੪॥੪॥੬॥
ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ; ਨਾਨਕੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥
din rain; naanak naam dhiaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਰੈਣਿ = ਰਾਤ। ਨਾਨਕੁ ਧਿਆਏ = ਨਾਨਕ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦ. ਹਰਿ ਨਾਏ ॥੪॥੪॥੬॥
sookh sehaj aanand. har naae |4|4|6|
ਪਦ ਅਰਥ ਸਹਜ = ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ। ਹਰਿ ਨਾਏ = ਹਰਿ ਨਾਇ, ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੁੜਿਆਂ ॥੪॥੪॥੬॥
ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ॥
gondd mahalaa 5 |
ਗੁਰ ਕੀ ਮੂਰਤਿ; ਮਨ ਮਹਿ ਧਿਆਨੁ ॥
gur kee moorat; man meh dhiaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਗੁਰ ਕੀ ਮੂਰਤਿ = ਗੁਰੂ ਦਾ ਸ਼ਬਦ-ਰੂਪ ਮੂਰਤੀ। ਗੁਰ ਕੀ ਮੂਰਤਿ ਧਿਆਨੁ = ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ-ਰੂਪ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਧਿਆਨ।
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ; ਮੰਤ੍ਰੁ ਮਨੁ ਮਾਨ ॥
gur kai sabad; mantru man maan |
ਪਦ ਅਰਥ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ = ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ। ਮੰਤ੍ਰੁ = ਨਾਮ-ਮੰਤ੍ਰ। ਮਾਨ = ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ; ਰਿਦੈ ਲੈ ਧਾਰਉ ॥
gur ke charan; ridai lai dhaarau |
ਪਦ ਅਰਥ ਰਿਦੈ = ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ। ਲੈ = ਲੈ ਕੇ। ਧਾਰਉ = ਧਾਰਉਂ, ਮੈਂ ਧਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਗੁਰੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ; ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰਉ ॥੧॥
gur paarabraham; sadaa namasakaarau |1|
ਮਤ ਕੋ ਭਰਮਿ ਭੁਲੈ. ਸੰਸਾਰਿ ॥
mat ko bharam bhulai. sansaar |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਤ = ਮਤਾਂ। ਮਤ ਕੋ ਭੁਲੈ = ਮਤਾਂ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਜਾਏ, ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਨਾਹ ਜਾਏ। ਸੰਸਾਰਿ = ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ।
ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਕੋਇ; ਨ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur bin koe; na utaras paar |1| rahaau |
ਭੂਲੇ ਕਉ; ਗੁਰਿ. ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਆ ॥
bhoole kau; gur. maarag paaeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਉ = ਨੂੰ। ਗੁਰਿ = ਗੁਰੂ ਨੇ। ਮਾਰਗਿ = ਰਸਤੇ ਉਤੇ।
ਅਵਰ ਤਿਆਗਿ; ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਲਾਇਆ ॥
avar tiaag; har bhagatee laaeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਵਰ = ਹੋਰ (ਦੇਵੀ ਦੇਵਤੇ ਆਦਿਕ ਦੀ ਭਗਤੀ)।
ਜਨਮ ਮਰਨ ਕੀ; ਤ੍ਰਾਸ ਮਿਟਾਈ ॥
janam maran kee; traas mittaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਤ੍ਰਾਸ = ਡਰ।
ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ; ਬੇਅੰਤ ਵਡਾਈ ॥੨॥
gur poore kee; beant vaddaaee |2|
ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ; ਊਰਧ ਕਮਲ ਬਿਗਾਸ ॥
gur prasaad; aooradh kamal bigaas |
ਪਦ ਅਰਥ ਪ੍ਰਸਾਦਿ = ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ। ਊਰਧ = ਉਲਟਿਆ ਹੋਇਆ। ਬਿਗਾਸ = ਖਿੜਾਉ।
ਅੰਧਕਾਰ ਮਹਿ; ਭਇਆ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥
andhakaar meh; bheaa pragaas |
ਪਦ ਅਰਥ ਅੰਧਕਾਰ = ਹਨੇਰਾ। ਪ੍ਰਗਾਸ = ਚਾਨਣ।
ਜਿਨਿ ਕੀਆ; ਸੋ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਨਿਆ ॥
jin keea; so gur te jaaniaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਜਿਨਿ = ਜਿਸ (ਪ੍ਰਭੂ) ਨੇ। ਤੇ = ਤੋਂ, ਦੀ ਰਾਹੀਂ। ਜਾਨਿਆ = ਜਾਣ ਲਿਆ, ਸਾਂਝ ਪਾ ਲਈ।
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ; ਮੁਗਧ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੩॥
gur kirapaa te; mugadh man maaniaa |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਮੁਗਧ = ਮੂਰਖ। ਮਾਨਿਆ = ਪਤੀਜ ਗਿਆ, ਗਿੱਝ ਗਿਆ ॥੩॥
ਗੁਰੁ ਕਰਤਾ; ਗੁਰੁ ਕਰਣੈ ਜੋਗੁ ॥
gur karataa; gur karanai jog |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਰਣੈ ਜੋਗੁ = ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਵਾਲਾ।
ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ; ਹੈ ਭੀ ਹੋਗੁ ॥
gur paramesar; hai bhee hog |
ਪਦ ਅਰਥ ਹੋਗੁ = ਸਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ; ਪ੍ਰਭਿ ਇਹੈ ਜਨਾਈ ॥
kahu naanak; prabh ihai janaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਪ੍ਰਭਿ = ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ। ਇਹੈ = ਇਹੀ ਗੱਲ। ਜਨਾਈ = ਸਮਝਾਈ ਹੈ।
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੁਕਤਿ; ਨ ਪਾਈਐ ਭਾਈ ॥੪॥੫॥੭॥
bin gur mukat; na paaeeai bhaaee |4|5|7|
ਪਦ ਅਰਥ ਮੁਕਤਿ = (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਦੇ ਅੰਧਕਾਰ ਤੋਂ) ਖ਼ਲਾਸੀ। ਭਾਈ = ਹੇ ਭਾਈ! ॥੪॥੫॥੭॥
ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ॥
gondd mahalaa 5 |
ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ; ਗੁਰੁ ਕਰਿ ਮਨ ਮੋਰ ॥
guroo guroo; gur kar man mor |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਰਿ = ਚੇਤੇ ਕਰਿਆ ਕਰ। ਮਨ ਮੋਰ = ਹੇ ਮੇਰੇ ਮਨ!
ਗੁਰੂ ਬਿਨਾ ਮੈ; ਨਾਹੀ ਹੋਰ ॥
guroo binaa mai; naahee hor |
ਪਦ ਅਰਥ ਹੋਰ = ਹੋਰ (ਟੇਕ)।
ਗੁਰ ਕੀ ਟੇਕ; ਰਹਹੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥
gur kee ttek; rahahu din raat |
ਜਾ ਕੀ ਕੋਇ; ਨ ਮੇਟੈ ਦਾਤਿ ॥੧॥
jaa kee koe; na mettai daat |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਦਾਤਿ = ਨਾਮ ਦੀ ਦਾਤ ॥੧॥
ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ; ਏਕੋ ਜਾਣੁ ॥
gur paramesar; eko jaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਏਕੋ = ਇਕ-ਰੂਪ।
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ; ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jo tis bhaavai; so paravaan |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ = ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਰਵਾਣੁ = ਕਬੂਲ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਗੁਰ ਚਰਣੀ; ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਲਾਗੈ ॥
gur charanee; jaa kaa man laagai |
ਪਦ ਅਰਥ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ = ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ।
ਦੂਖੁ ਦਰਦੁ ਭ੍ਰਮੁ; ਤਾ ਕਾ ਭਾਗੈ ॥
dookh darad bhram; taa kaa bhaagai |
ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ; ਪਾਏ ਮਾਨੁ ॥
gur kee sevaa; paae maan |
ਪਦ ਅਰਥ ਪਾਏ = ਖੱਟਦਾ। ਮਾਨੁ = ਆਦਰ।
ਗੁਰ ਊਪਰਿ; ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥੨॥
gur aoopar; sadaa kurabaan |2|
ਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ; ਦੇਖਿ ਨਿਹਾਲ ॥
gur kaa darasan; dekh nihaal |
ਪਦ ਅਰਥ ਦੇਖਿ = ਵੇਖ ਕੇ। ਨਿਹਾਲ = ਪ੍ਰਸੰਨ।
ਗੁਰ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕੀ; ਪੂਰਨ ਘਾਲ ॥
gur ke sevak kee; pooran ghaal |
ਪਦ ਅਰਥ ਘਾਲ = ਮੇਹਨਤ, ਕਮਾਈ।
ਗੁਰ ਕੇ ਸੇਵਕ ਕਉ; ਦੁਖੁ. ਨ ਬਿਆਪੈ ॥
gur ke sevak kau; dukh. na biaapai |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਉ = ਨੂੰ। ਨ ਬਿਆਪੈ = ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।
ਗੁਰ ਕਾ ਸੇਵਕੁ; ਦਹ ਦਿਸਿ ਜਾਪੈ ॥੩॥
gur kaa sevak; deh dis jaapai |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਦਹਦਿਸਿ = ਦਸੀਂ ਪਾਸੀਂ {ਦਹ = ਦਸ। ਦਿਸ = ਪਾਸਾ}। ਜਾਪੈ = ਪਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੩॥
ਗੁਰ ਕੀ ਮਹਿਮਾ; ਕਥਨੁ. ਨ ਜਾਇ ॥
gur kee mahimaa; kathan. na jaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਹਿਮਾ = ਵਡਿਆਈ।
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਗੁਰੁ; ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥
paarabraham gur; rahiaa samaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ = ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ; ਜਾ ਕੇ ਪੂਰੇ ਭਾਗ ॥
kahu naanak; jaa ke poore bhaag |
ਗੁਰ ਚਰਣੀ; ਤਾ ਕਾ ਮਨੁ ਲਾਗ ॥੪॥੬॥੮॥
gur charanee; taa kaa man laag |4|6|8|
ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ॥
gondd mahalaa 5 |
ਗੁਰੁ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ; ਗੁਰੁ ਗੋਬਿੰਦੁ ॥
gur meree poojaa; gur gobind |
ਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ; ਗੁਰੁ ਭਗਵੰਤੁ ॥
gur meraa paarabraham; gur bhagavant |
ਪਦ ਅਰਥ ਭਗਵੰਤੁ = ਸਮਰਥਾ ਵਾਲਾ।
ਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਦੇਉ; ਅਲਖ ਅਭੇਉ ॥
gur meraa deo; alakh abheo |
ਪਦ ਅਰਥ ਦੇਉ = ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ। ਅਲਖ = ਅ-ਲੱਖ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਅਭੇਉ = ਅ-ਭੇਉ, ਜਿਸ ਦਾ ਭੇਤ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਸਰਬ ਪੂਜ; ਚਰਨ ਗੁਰ ਸੇਉ ॥੧॥
sarab pooj; charan gur seo |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਸਰਬ ਪੂਜ ਚਰਨ ਗੁਰ = ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੇਉ = ਸੇਉਂ, ਮੈਂ ਸੇਂਵਦਾ ਹਾਂ ॥੧॥
ਗੁਰ ਬਿਨੁ; ਅਵਰੁ ਨਾਹੀ ਮੈ ਥਾਉ ॥
gur bin; avar naahee mai thaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਵਰੁ ਥਾਉ = ਹੋਰ ਥਾਂ।
ਅਨਦਿਨੁ ਜਪਉ; ਗੁਰੂ ਗੁਰ ਨਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
anadin jpau; guroo gur naau |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਨਦਿਨੁ = ਹਰ ਰੋਜ਼। ਜਪਉ = ਜਪਉਂ, ਮੈਂ ਜਪਦਾ ਹਾਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਗਿਆਨੁ; ਗੁਰੁ ਰਿਦੈ ਧਿਆਨੁ ॥
gur meraa giaan; gur ridai dhiaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਗਿਆਨੁ = ਧਾਰਮਿਕ ਚਰਚਾ। ਰਿਦੈ = ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ। ਧਿਆਨੁ = ਸਮਾਧੀ।
ਗੁਰੁ ਗੋਪਾਲੁ; ਪੁਰਖੁ ਭਗਵਾਨੁ ॥
gur gopaal; purakh bhagavaan |
ਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਿ; ਰਹਉ ਕਰ ਜੋਰਿ ॥
gur kee saran; rhau kar jor |
ਪਦ ਅਰਥ ਰਹਉ = ਰਹਉਂ, ਮੈਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਕਰ ਜੋਰਿ = (ਦੋਵੇਂ) ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ।
ਗੁਰੂ ਬਿਨਾ; ਮੈ. ਨਾਹੀ ਹੋਰੁ ॥੨॥
guroo binaa; mai. naahee hor |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਹੋਰੁ = ਹੋਰ ਥਾਂ ॥੨॥
ਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ; ਤਾਰੇ ਭਵ ਪਾਰਿ ॥
gur bohith; taare bhav paar |
ਪਦ ਅਰਥ ਬੋਹਿਬੁ = ਜਹਾਜ਼। ਭਵ = ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ।
ਗੁਰ ਸੇਵਾ; ਜਮ ਤੇ ਛੁਟਕਾਰਿ ॥
gur sevaa; jam te chhuttakaar |
ਪਦ ਅਰਥ ਤੇ = ਤੋਂ। ਛੁਟਕਾਰਿ = ਖ਼ਲਾਸੀ।
ਅੰਧਕਾਰ ਮਹਿ; ਗੁਰ ਮੰਤ੍ਰੁ ਉਜਾਰਾ ॥
andhakaar meh; gur mantru ujaaraa |
ਪਦ ਅਰਥ ਅੰਧਕਾਰ = ਘੁੱਪ ਹਨੇਰਾ। ਮੰਤ੍ਰੁ = ਉਪਦੇਸ਼, ਸ਼ਬਦ। ਉਜਾਰਾ = ਚਾਨਣ।
ਗੁਰ ਕੈ ਸੰਗਿ; ਸਗਲ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੩॥
gur kai sang; sagal nisataaraa |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਕੈ ਸੰਗਿ = ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ। ਸਗਲ = ਸਾਰੇ ਜੀਵ। ਨਿਸਤਾਰਾ = ਪਾਰ-ਉਤਾਰਾ ॥੩॥
ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ; ਪਾਈਐ ਵਡਭਾਗੀ ॥
gur pooraa; paaeeai vaddabhaagee |
ਪਦ ਅਰਥ ਵਡਭਾਗੀ = ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ। ਪਾਈਐ = ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ; ਦੂਖੁ. ਨ ਲਾਗੀ ॥
gur kee sevaa; dookh. na laagee |
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ; ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਇ ॥
gur kaa sabad; na mettai koe |
ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ; ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥੪॥੭॥੯॥
gur naanak; naanak har soe |4|7|9|