ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ; ਤਿਸੁ ਆਪਨ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ॥
jis no kripaa karai; tis aapan naam dee |
ਬਡਭਾਗੀ; ਨਾਨਕ. ਜਨ ਸੇਇ ॥੮॥੧੩॥
baddabhaagee; naanak. jan see |8|13|
ਪਦ ਅਰਥ ਸੇਇ = ਸੇਇ ਜਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ (Pl.)। ਕੋ = ਕੋਈ, ਹਰੇਕ ਜੀਵ ॥੮॥
ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ; ਤਿਸੁ ਆਪਨ ਨਾਮੁ ਦੇਇ ॥
jis no kripaa karai; tis aapan naam dee |
ਬਡਭਾਗੀ; ਨਾਨਕ. ਜਨ ਸੇਇ ॥੮॥੧੩॥
baddabhaagee; naanak. jan see |8|13|
ਪਦ ਅਰਥ ਸੇਇ = ਸੇਇ ਜਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ (Pl.)। ਕੋ = ਕੋਈ, ਹਰੇਕ ਜੀਵ ॥੮॥
ਸਲੋਕੁ ॥
salok |
ਤਜਹੁ ਸਿਆਨਪ. ਸੁਰਿ ਜਨਹੁ; ਸਿਮਰਹੁ. ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥
tajahu siaanap. sur janahu; simarahu. har har raae |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਿਆਨਪ = ਚਤੁਰਾਈ, ਅਕਲ ਦਾ ਮਾਣ। ਸੁਰਿ ਜਨਹੁ = ਹੇ ਭਲੇ ਪੁਰਸ਼ੋ!
ਏਕ ਆਸ ਹਰਿ. ਮਨਿ ਰਖਹੁ; ਨਾਨਕ. ਦੂਖੁ ਭਰਮੁ ਭਉ ਜਾਇ ॥੧॥
ek aas har. man rakhahu; naanak. dookh bharam bhau jaae |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਏਕ ਆਸ ਹਰਿ = ਏਕ ਹਰਿ ਆਸ, ਇਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਸ। ਮਨਿ = ਮਨ ਵਿਚ। ਭਰਮੁ = ਭੁਲੇਖਾ। ਭਉ = ਡਰ। ਜਾਇ = ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥
ਅਸਟਪਦੀ ॥
asattapadee |
ਮਾਨੁਖ ਕੀ ਟੇਕ; ਬ੍ਰਿਥੀ ਸਭ ਜਾਨੁ ॥
maanukh kee ttek; brithee sabh jaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਟੇਕ = ਆਸਰਾ। ਬ੍ਰਿਥੀ = ਬੇ-ਫ਼ਾਇਦਾ। ਜਾਨੁ = ਸਮਝ।
ਦੇਵਨ ਕਉ; ਏਕੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥
devan kau; ekai bhagavaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਏਕੈ = ਇਕੋ ਹੀ।
ਜਿਸ ਕੈ ਦੀਐ; ਰਹੈ ਅਘਾਇ ॥
jis kai deeai; rahai aghaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਰਹੈ ਅਘਾਇ = ਅਘਾਇ ਰਹੈ, ਰੱਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਰਿ; ਨ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥
bahur; na trisanaa laagai aae |
ਪਦ ਅਰਥ ਬਹੁਰਿ = ਫੇਰ।
ਮਾਰੈ; ਰਾਖੈ ਏਕੋ ਆਪਿ ॥
maarai; raakhai eko aap |
ਮਾਨੁਖ ਕੈ; ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਹਾਥਿ ॥
maanukh kai; kichh naahee haath |
ਪਦ ਅਰਥ ਹਾਥਿ = ਹੱਥ ਵਿਚ, ਵੱਸ ਵਿਚ।
ਤਿਸ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਬੂਝਿ; ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
tis kaa hukam boojh; sukh hoe |
ਪਦ ਅਰਥ ਬੂਝਿ = ਸਮਝ ਕੇ।
ਤਿਸ ਕਾ ਨਾਮੁ; ਰਖੁ ਕੰਠਿ ਪਰੋਇ ॥
tis kaa naam; rakh kantth paroe |
ਪਦ ਅਰਥ ਕੰਠਿ = ਕੰਠ (ਗਲੇ) ਵਿਚ। ਰਖੁ ਕੰਠਿ ਪਰੋਇ = ਹਰ ਵੇਲੇ ਯਾਦ ਕਰ।
ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ; ਸਿਮਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥
simar simar; simar prabh soe |
ਨਾਨਕ; ਬਿਘਨੁ. ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੧॥
naanak; bighan. na laagai koe |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਬਿਘਨੁ = ਰੁਕਾਵਟ ॥੧॥
ਉਸਤਤਿ ਮਨ ਮਹਿ; ਕਰਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥
ausatat man meh; kar nirankaar |
ਪਦ ਅਰਥ ਉਸਤਤਿ = ਵਡਿਆਈ, ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ।
ਕਰਿ ਮਨ ਮੇਰੇ; ਸਤਿ ਬਿਉਹਾਰ ॥
kar man mere; sat biauhaar |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਤਿ = ਸੱਚਾ। ਬਿਉਹਾਰ = ਵਿਹਾਰ।
ਨਿਰਮਲ ਰਸਨਾ; ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਉ ॥
niramal rasanaa; amrit peeo |
ਪਦ ਅਰਥ ਰਸਨਾ = ਜੀਭ ਨਾਲ।
ਸਦਾ ਸੁਹੇਲਾ; ਕਰਿ ਲੇਹਿ ਜੀਉ ॥
sadaa suhelaa; kar lehi jeeo |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੁਹੇਲਾ = ਸੌਖਾ, ਸੁਖੀ। ਜੀਉ = ਜਿੰਦ।
ਨੈਨਹੁ ਪੇਖੁ; ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਰੰਗੁ ॥
nainahu pekh; tthaakur kaa rang |
ਪਦ ਅਰਥ ਨੈਨਹੁ = ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ। ਰੰਗੁ = ਤਮਾਸ਼ਾ, ਖੇਲ।
ਸਾਧਸੰਗਿ; ਬਿਨਸੈ ਸਭ ਸੰਗੁ ॥
saadhasang; binasai sabh sang |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਾਧ ਸੰਗਿ = ਸਾਧਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ। ਸਭ ਸੰਗੁ = ਹੋਰ ਸਭ ਸੰਗ, ਹੋਰ ਸਭ ਦਾ ਸੰਗ, ਹੋਰ ਸਭ ਦਾ ਮੋਹ।
ਚਰਨ ਚਲਉ; ਮਾਰਗਿ ਗੋਬਿੰਦ ॥
charan chlau; maarag gobind |
ਪਦ ਅਰਥ ਚਲਉ = ਚਲੋ। ਮਾਰਗਿ = ਰਸਤੇ ਤੇ।
ਮਿਟਹਿ ਪਾਪ; ਜਪੀਐ ਹਰਿ ਬਿੰਦ ॥
mitteh paap; japeeai har bind |
ਪਦ ਅਰਥ ਬਿੰਦ = ਰਤਾ ਭਰ, ਥੋੜਾ ਚਿਰ।
ਕਰ ਹਰਿ ਕਰਮ; ਸ੍ਰਵਨਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ॥
kar har karam; sravan har kathaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਰ = ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ। ਕਰਮ = ਕੰਮ। ਸ੍ਰਵਨਿ = ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ।
ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਨਾਨਕ; ਊਜਲ ਮਥਾ ॥੨॥
har daragah naanak; aoojal mathaa |2|
ਬਡਭਾਗੀ ਤੇ ਜਨ; ਜਗ ਮਾਹਿ ॥
baddabhaagee te jan; jag maeh |
ਪਦ ਅਰਥ ਤੇ ਜਨ = ਉਹ ਬੰਦੇ।
ਸਦਾ ਸਦਾ; ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਹਿ ॥
sadaa sadaa; har ke gun gaeh |
ਪਦ ਅਰਥ ਗਾਹਿ = ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੋ = ਉਹ ਮਨੁੱਖ।
ਰਾਮ ਨਾਮ; ਜੋ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰ ॥
raam naam; jo kareh beechaar |
ਪਦ ਅਰਥ ਗਨੀ = ਗ਼ਨੀ, ਧਨਾਢ।
ਸੇ ਧਨਵੰਤ ਗਨੀ; ਸੰਸਾਰ ॥
se dhanavant ganee; sansaar |
ਪਦ ਅਰਥ ਮੁਖੀ = ਚੋਣਵੇਂ ਚੰਗੇ ਬੰਦੇ।
ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੁਖਿ; ਬੋਲਹਿ ਹਰਿ ਮੁਖੀ ॥
man tan mukh; boleh har mukhee |
ਸਦਾ ਸਦਾ; ਜਾਨਹੁ ਤੇ ਸੁਖੀ ॥
sadaa sadaa; jaanahu te sukhee |
ਪਦ ਅਰਥ ਤੇ = ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ।
ਏਕੋ ਏਕੁ; ਏਕੁ ਪਛਾਨੈ ॥
eko ek; ek pachhaanai |
ਇਤ ਉਤ ਕੀ; ਓਹੁ ਸੋਝੀ ਜਾਨੈ ॥
eit ut kee; ohu sojhee jaanai |
ਪਦ ਅਰਥ ਇਤ ਉਤ ਕੀ = ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਦੀ।
ਨਾਮ ਸੰਗਿ; ਜਿਸ ਕਾ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥
naam sang; jis kaa man maaniaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਾਨਿਆ = ਪਤੀਜਿਆ।
ਨਾਨਕ; ਤਿਨਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਜਾਨਿਆ ॥੩॥
naanak; tineh niranjan jaaniaa |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਤਿਨਹਿ = ਤਿਨਿ ਹੀ, ਉਸੇ ਨੇ। ਜਾਨਿਆ = ਸਮਝਿਆ ਹੈ ॥੩॥
ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ; ਆਪਨ ਆਪੁ ਸੁਝੈ ॥
gur prasaad; aapan aap sujhai |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੁਝੈ = ਸੁੱਝ ਜਾਏ, ਸਮਝ ਆ ਜਾਏ।
ਤਿਸ ਕੀ ਜਾਨਹੁ; ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬੁਝੈ ॥
tis kee jaanahu; trisanaa bujhai |
ਪਦ ਅਰਥ ਬੁਝੈ = ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾਧਸੰਗਿ; ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਕਹਤ ॥
saadhasang; har har jas kehat |
ਪਦ ਅਰਥ ਜਸੁ = ਵਡਿਆਈ।
ਸਰਬ ਰੋਗ ਤੇ; ਓਹੁ ਹਰਿ ਜਨੁ ਰਹਤ ॥
sarab rog te; ohu har jan rehat |
ਪਦ ਅਰਥ ਹਰਿ ਜਨੁ = ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸੇਵਕ। ਸਰਬ ਰੋਗ ਤੇ ਰਹਤ = ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ; ਕੇਵਲ ਬਖੵਾਨੁ ॥
anadin keeratan; keval bakhayaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਨਦਿਨੁ = ਹਰ ਰੋਜ਼। ਬਖ੍ਯ੍ਯਾਨੁ = ਉੱਚਾਰਨ।
ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਮਹਿ; ਸੋਈ ਨਿਰਬਾਨੁ ॥
grihasat meh; soee nirabaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਿਰਬਾਨੁ = ਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਏਕ ਊਪਰਿ; ਜਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਆਸਾ ॥
ek aoopar; jis jan kee aasaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਜਿਸੁ ਮਨਿ = ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ।
ਤਿਸ ਕੀ ਕਟੀਐ; ਜਮ ਕੀ ਫਾਸਾ ॥
tis kee katteeai; jam kee faasaa |
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ; ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਭੂਖ ॥
paarabraham kee; jis man bhookh |
ਨਾਨਕ. ਤਿਸਹਿ; ਨ ਲਾਗਹਿ ਦੂਖ ॥੪॥
naanak. tiseh; na laageh dookh |4|
ਪਦ ਅਰਥ ਤਿਸਹਿ = ਤਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ॥੪॥
ਜਿਸ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ; ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ॥
jis kau har prabh; man chit aavai |
ਸੋ ਸੰਤੁ ਸੁਹੇਲਾ; ਨਹੀ ਡੁਲਾਵੈ ॥
so sant suhelaa; nahee ddulaavai |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੁਹੇਲਾ = ਸੁਖੀ।
ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪੁਨਾ; ਕਿਰਪਾ ਕਰੈ ॥
jis prabh apunaa; kirapaa karai |
ਸੋ ਸੇਵਕੁ; ਕਹੁ ਕਿਸ ਤੇ ਡਰੈ ॥
so sevak; kahu kis te ddarai |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਿਸ ਤੇ = ਕਿਸ ਤੋਂ?
ਜੈਸਾ ਸਾ; ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਆ ॥
jaisaa saa; taisaa drisattaaeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਆ = ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਇਆ, ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਇਆ, ਦਿੱਸਿਆ।
ਅਪੁਨੇ ਕਾਰਜ ਮਹਿ; ਆਪਿ ਸਮਾਇਆ ॥
apune kaaraj meh; aap samaaeaa |
ਸੋਧਤ ਸੋਧਤ; ਸੋਧਤ ਸੀਝਿਆ ॥
sodhat sodhat; sodhat seejhiaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੋਧਤ = ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਿਆਂ। ਸੀਝਿਆ = ਕਾਮਯਾਬੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਫਲਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ; ਤਤੁ ਸਭੁ ਬੂਝਿਆ ॥
gur prasaad; tat sabh boojhiaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਤਤੁ = ਅਸਲੀਅਤ {Skt. तत्वं = The real nature of the human soul or the material world as being indentical with the Supreme Spirit pervading the Universe. 2. The Supreme being.} ਸੂਖਮੁ = {Skt. सुक्ष्मं The subtle all = pervading spirit, the Supreme Soul} ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਜੋਤਿ।
ਜਬ ਦੇਖਉ; ਤਬ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮੂਲੁ ॥
jab dekhau; tab sabh kichh mool |
ਨਾਨਕ. ਸੋ ਸੂਖਮੁ; ਸੋਈ ਅਸਥੂਲੁ ॥੫॥
naanak. so sookham; soee asathool |5|
ਪਦ ਅਰਥ ਅਸਥੂਲੁ = ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਜਗਤ {Skt. स्थुल = Gross, coarse, rough}। ਕਾਰਜ = ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਜਗਤ ॥੫॥
ਨਹ ਕਿਛੁ ਜਨਮੈ; ਨਹ ਕਿਛੁ ਮਰੈ ॥
neh kichh janamai; neh kichh marai |
ਆਪਨ ਚਲਿਤੁ; ਆਪ ਹੀ ਕਰੈ ॥
aapan chalit; aap hee karai |
ਪਦ ਅਰਥ ਚਲਿਤੁ = ਤਮਾਸ਼ਾ, ਖੇਲ।
ਆਵਨੁ ਜਾਵਨੁ; ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਅਨਦ੍ਰਿਸਟਿ ॥
aavan jaavan; drisatt anadrisatt |
ਪਦ ਅਰਥ ਆਵਨੁ ਜਾਵਨੁ = ਜਨਮ ਮਰਣ। ਦ੍ਰਿਸਟਿ = ਦਿੱਸਦਾ ਜਗਤ, ਅਸਥੂਲ ਸੰਸਾਰ। ਅਨਦ੍ਰਿਸਟਿ = ਨਾਹ ਦਿੱਸਦਾ ਸੰਸਾਰ, ਸੂਖਮ ਜਗਤ।
ਆਗਿਆਕਾਰੀ; ਧਾਰੀ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ॥
aagiaakaaree; dhaaree sabh srisatt |
ਪਦ ਅਰਥ ਆਗਿਆਕਾਰੀ = ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲੀ। ਧਾਰੀ = ਟਿਕਾਈ ਹੈ।