ਨਾਨਕ ਪਾਇਆ ਨਾਮ ਖਜਾਨਾ ॥੪॥੨੭॥੭੮॥
naanak paaeaa naam khajaanaa |4|27|78|
ਨਾਨਕ ਪਾਇਆ ਨਾਮ ਖਜਾਨਾ ॥੪॥੨੭॥੭੮॥
naanak paaeaa naam khajaanaa |4|27|78|
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa 5 |
ਠਾਕੁਰ ਸਿਉ; ਜਾ ਕੀ ਬਨਿ ਆਈ ॥
tthaakur siau; jaa kee ban aaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਿਉ = ਨਾਲ।
ਭੋਜਨ ਪੂਰਨ; ਰਹੇ ਅਘਾਈ ॥੧॥
bhojan pooran; rahe aghaaee |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਭੋਜਨ ਪੂਰਨ = ਅਮੁੱਕ ਨਾਮ-ਭੋਜਨ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ। ਅਘਾਈ ਰਹੇ = ਅਘਾਇ ਰਹੇ, ਰੱਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ॥੧॥
ਕਛੂ ਨ ਥੋਰਾ; ਹਰਿ ਭਗਤਨ ਕਉ ॥
kachhoo na thoraa; har bhagatan kau |
ਪਦ ਅਰਥ ਥੋਰਾ = ਥੋੜਾ। ਕਉ = ਨੂੰ।
ਖਾਤ ਖਰਚਤ ਬਿਲਛਤ; ਦੇਵਨ ਕਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
khaat kharachat bilachhat; devan kau |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਬਿਲਛਤ = ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ। ਦੇਵਨ ਕਉ = ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਜਾ ਕਾ ਧਨੀ; ਅਗਮ ਗੁਸਾਈ ॥
jaa kaa dhanee; agam gusaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਧਨੀ = ਮਾਲਕ। ਅਗਮ = ਅਪਹੁੰਚ। ਗੁਸਾਈ = ਖਸਮ।
ਮਾਨੁਖ ਕੀ; ਕਹੁ ਕੇਤ ਚਲਾਈ ॥੨॥
maanukh kee; kahu ket chalaaee |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਕੇਤ ਚਲਾਈ = ਕਿਤਨੀ ਕੁ ਪੇਸ਼ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ॥੨॥
ਜਾ ਕੀ ਸੇਵਾ; ਦਸ ਅਸਟ ਸਿਧਾਈ ॥
jaa kee sevaa; das asatt sidhaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਦਸ ਅਸਟ = ਦਸ ਤੇ ਅੱਠ, ਅਠਾਰਾਂ। ਸਿਧਾਈ = ਸਿੱਧੀਆਂ।
ਪਲਕ ਦਿਸਟਿ; ਤਾ ਕੀ ਲਾਗਹੁ ਪਾਈ ॥੩॥
palak disatt; taa kee laagahu paaee |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਦਿਸਟਿ = ਨਿਗਾਹ। ਪਾਈ = ਪੈਰੀਂ ॥੩॥
ਜਾ ਕਉ ਦਇਆ ਕਰਹੁ; ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ॥
jaa kau deaa karahu; mere suaamee |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੁਆਮੀ = ਹੇ ਸੁਆਮੀ!
ਕਹੁ ਨਾਨਕ; ਨਾਹੀ ਤਿਨ ਕਾਮੀ ॥੪॥੨੮॥੭੯॥
kahu naanak; naahee tin kaamee |4|28|79|
ਪਦ ਅਰਥ ਕਾਮੀ = ਕਮੀ ॥੪॥੨੮॥੭੯॥
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa 5 |
ਜਉ ਮੈ; ਅਪੁਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਧਿਆਇਆ ॥
jau mai; apunaa satigur dhiaaeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਜਉ = ਜਦੋਂ। ਧਿਆਇਆ = ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਇਆ।
ਤਬ ਮੇਰੈ ਮਨਿ; ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧॥
tab merai man; mahaa sukh paaeaa |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਮਨਿ = ਮਨ ਨੇ ॥੧॥
ਮਿਟਿ ਗਈ ਗਣਤ; ਬਿਨਾਸਿਉ ਸੰਸਾ ॥
mitt gee ganat; binaasiau sansaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਗਣਤ = ਚਿੰਤਾ। ਸੰਸਾ = ਸਹਮ।
ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਜਨ; ਭਏ ਭਗਵੰਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
naam rate jan; bhe bhagavantaa |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਮਿ = ਨਾਮ ਵਿਚ। ਰਤੇ = ਰੰਗੇ ਹੋਏ। ਭਗਵੰਤਾ = ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਜਉ ਮੈ; ਅਪੁਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਚੀਤਿ ॥
jau mai; apunaa saahib cheet |
ਪਦ ਅਰਥ ਚੀਤਿ = ਚਿੱਤ ਵਿਚ।
ਤਉ ਭਉ ਮਿਟਿਓ; ਮੇਰੇ ਮੀਤ ॥੨॥
tau bhau mittio; mere meet |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਮੀਤ = ਹੇ ਮੀਤ! ॥੨॥
ਜਉ ਮੈ; ਓਟ ਗਹੀ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ॥
jau mai; ott gahee prabh teree |
ਪਦ ਅਰਥ ਓਟ = ਆਸਰਾ। ਗਹੀ = ਫੜੀ। ਪ੍ਰਭ = ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!
ਤਾਂ ਪੂਰਨ ਹੋਈ, ਮਨਸਾ ਮੇਰੀ ॥੩॥
taan pooran hoee, manasaa meree |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਮਨਸਾ = {मनीषा} ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ॥੩॥
ਦੇਖਿ ਚਲਿਤ ਮਨਿ ਭਏ ਦਿਲਾਸਾ ॥
dekh chalit man bhe dilaasaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਦੇਖਿ = ਵੇਖ ਕੇ। ਚਲਿਤ = ਕੌਤਕ, ਚੋਜ = ਤਮਾਸ਼ੇ। ਮਨਿ = ਮਨ ਵਿਚ। ਦਿਲਾਸਾ = ਸਹਾਰਾ, ਧੀਰਜ।
ਨਾਨਕ ਦਾਸ; ਤੇਰਾ ਭਰਵਾਸਾ ॥੪॥੨੯॥੮੦॥
naanak daas; teraa bharavaasaa |4|29|80|
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa 5 |
ਅਨਦਿਨੁ; ਮੂਸਾ ਲਾਜੁ ਟੁਕਾਈ ॥
anadin; moosaa laaj ttukaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਨਦਿਨੁ = ਹਰ ਰੋਜ਼। ਮੂਸਾ = ਚੂਹਾ। ਲਾਜੁ = ਲੱਜ।
ਗਿਰਤ ਕੂਪ ਮਹਿ; ਖਾਹਿ ਮਿਠਾਈ ॥੧॥
girat koop meh; khaeh mitthaaee |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਕੂਪ = ਖੂਹ। ਖਾਹਿ = ਤੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ ॥੧॥
ਸੋਚਤ ਸਾਚਤ; ਰੈਨਿ ਬਿਹਾਨੀ ॥
sochat saachat; rain bihaanee |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੋਚਤ ਸਾਚਤ = ਚਿੰਤਾ-ਫ਼ਿਕਰ ਕਰਦਿਆਂ। ਰੈਨਿ = (ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ) ਰਾਤ।
ਅਨਿਕ ਰੰਗ ਮਾਇਆ ਕੇ ਚਿਤਵਤ; ਕਬਹੂ. ਨ ਸਿਮਰੈ ਸਾਰਿੰਗਪਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
anik rang maaeaa ke chitavat; kabahoo. na simarai saaringapaanee |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਾਰਿੰਗਪਾਨੀ = {ਸਾਰਿੰਗ = ਧਨੁਖ। ਪਾਨੀ = ਹੱਥ। ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਧਨੁਖ ਹੈ} ਪਰਮਾਤਮਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਦ੍ਰੁਮ ਕੀ ਛਾਇਆ; ਨਿਹਚਲ ਗ੍ਰਿਹੁ ਬਾਂਧਿਆ ॥
drum kee chhaaeaa; nihachal grihu baandhiaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਦ੍ਰੁਮ = ਰੁੱਖ। ਛਾਇਆ = ਛਾਂ। ਨਿਹਚਲ = ਨਾਹ ਹਿੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਪੱਕਾ। ਗ੍ਰਿਹੁ = ਘਰ।
ਕਾਲ ਕੈ ਫਾਂਸਿ; ਸਕਤ ਸਰੁ ਸਾਂਧਿਆ ॥੨॥
kaal kai faans; sakat sar saandhiaa |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਕੈ ਫਾਂਸਿ = ਦੀ ਫਾਹੀ ਵਿਚ। ਸਕਤ = ਤਕੜਾ। ਸਰੁ = ਤੀਰ। ਸਾਂਧਿਅ = ਕੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ॥੨॥
ਬਾਲੂ ਕਨਾਰਾ; ਤਰੰਗ ਮੁਖਿ ਆਇਆ ॥
baaloo kanaaraa; tarang mukh aaeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਬਾਲੂ = ਰੇਤ। ਤਰੰਗ = ਲਹਰਾਂ। ਮੁਖਿ = ਮੂੰਹ ਵਿਚ।
ਸੋ ਥਾਨੁ; ਮੂੜਿ. ਨਿਹਚਲੁ ਕਰਿ ਪਾਇਆ ॥੩॥
so thaan; moorr. nihachal kar paaeaa |3|
ਪਦ ਅਰਥ ਮੂੜਿ = ਮੂਰਖ ਨੇ ॥੩॥
ਸਾਧਸੰਗਿ; ਜਪਿਓ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥
saadhasang; japio har raae |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਾਧ ਸੰਗਿ = ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ।
ਨਾਨਕ ਜੀਵੈ; ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੪॥੩੦॥੮੧॥
naanak jeevai; har gun gaae |4|30|81|
ਪਦ ਅਰਥ ਗਾਇ = ਗਾ ਕੇ ॥੪॥੩੦॥੮੧॥
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ਦੁਤੁਕੇ ੯ ॥
aasaa mahalaa 5 dutuke 9 |
ਉਨ ਕੈ ਸੰਗਿ; ਤੂ ਕਰਤੀ ਕੇਲ ॥
aun kai sang; too karatee kel |
ਪਦ ਅਰਥ ਉਨ ਕੈ ਸੰਗਿ = ਉਸ ਜੀਵਾਤਮਾ ਦੀ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ। ਕੇਲ = ਚੋਜ = ਤਮਾਸ਼ੇ।
ਉਨ ਕੈ ਸੰਗਿ; ਹਮ ਤੁਮ ਸੰਗਿ ਮੇਲ ॥
aun kai sang; ham tum sang mel |
ਪਦ ਅਰਥ ਹਮ ਤੁਮ ਸੰਗਿ = ਸਭਨਾਂ ਨਾਲ।
ਉਨੑ ਕੈ ਸੰਗਿ; ਤੁਮ ਸਭੁ ਕੋਊ ਲੋਰੈ ॥
auna kai sang; tum sabh koaoo lorai |
ਪਦ ਅਰਥ ਲੋਰੈ = ਲੋੜਦਾ ਹੈ, ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਕੋਊ = ਹਰ ਕੋਈ।
ਓਸੁ ਬਿਨਾ; ਕੋਊ. ਮੁਖੁ ਨਹੀ ਜੋਰੈ ॥੧॥
os binaa; koaoo. mukh nahee jorai |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਜੋਰੈ = ਜੋੜਦਾ ॥੧॥
ਤੇ ਬੈਰਾਗੀ; ਕਹਾ ਸਮਾਏ ॥
te bairaagee; kahaa samaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਤੇ ਬੈਰਾਗੀ = ਉਹ ਜੀਵਾਤਮਾ ਪੰਛੀ।
ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ; ਤੁਹੀ ਦੁਹੇਰੀ ਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tis bin; tuhee duheree ree |1| rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਦੁਹੇਰੀ = ਦੁੱਖੀ। ਰੀ = ਹੇ ਕਾਇਆਂ! ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਉਨੑ ਕੈ ਸੰਗਿ; ਤੂ ਗ੍ਰਿਹ ਮਹਿ ਮਾਹਰਿ ॥
auna kai sang; too grih meh maahar |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਾਹਰਿ = ਸਿਆਣੀ।
ਉਨੑ ਕੈ ਸੰਗਿ; ਤੂ ਹੋਈ ਹੈ ਜਾਹਰਿ ॥
auna kai sang; too hoee hai jaahar |
ਉਨੑ ਕੈ ਸੰਗਿ; ਤੂ ਰਖੀ ਪਪੋਲਿ ॥
auna kai sang; too rakhee papol |
ਪਦ ਅਰਥ ਪਪੋਲਿ = ਪਾਲ ਕੇ। ਤੂੰ = ਤੈਨੂੰ।
ਓਸੁ ਬਿਨਾ; ਤੂੰ ਛੁਟਕੀ ਰੋਲਿ ॥੨॥
os binaa; toon chhuttakee rol |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਰੋਲਿ = ਰੁਲ ਗਈ। ਛੁਟਕੀ = ਛੁੱਟੜ ॥੨॥
ਉਨੑ ਕੈ ਸੰਗਿ; ਤੇਰਾ ਮਾਨੁ ਮਹਤੁ ॥
auna kai sang; teraa maan mehat |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਹਤੁ = ਵਡਿਆਈ।
ਉਨੑ ਕੈ ਸੰਗਿ; ਤੁਮ ਸਾਕੁ ਜਗਤੁ ॥
auna kai sang; tum saak jagat |
ਉਨੑ ਕੈ ਸੰਗਿ; ਤੇਰੀ ਸਭ ਬਿਧਿ ਥਾਟੀ ॥
auna kai sang; teree sabh bidh thaattee |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਭ ਬਿਧਿ = ਹਰੇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ। ਤੇਰੀ ਥਾਟੀ = ਤੇਰੀ ਬਣਤਰ ਕਾਇਮ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਓਸੁ ਬਿਨਾ; ਤੂੰ ਹੋਈ ਹੈ ਮਾਟੀ ॥੩॥
os binaa; toon hoee hai maattee |3|
ਓਹੁ ਬੈਰਾਗੀ. ਮਰੈ ਨ ਜਾਇ ॥
ohu bairaagee. marai na jaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਬੈਰਾਗੀ = ਚਲੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵਾਤਮਾ।
ਹੁਕਮੇ ਬਾਧਾ; ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥
hukame baadhaa; kaar kamaae |
ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜੇ; ਨਾਨਕ ਥਾਪਿ ॥
jorr vichhorre; naanak thaap |
ਪਦ ਅਰਥ ਜੋੜਿ = ਜੋੜ ਕੇ। ਥਾਪਿ = ਥਾਪ ਕੇ।
ਅਪਨੀ ਕੁਦਰਤਿ; ਜਾਣੈ ਆਪਿ ॥੪॥੩੧॥੮੨॥
apanee kudarat; jaanai aap |4|31|82|
* ਨੋਟ: ਦੁਤੁਕੇ ੯। ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਬਦ ਨੰ: ੯੦ ਤਕ ੯ ਐਸੇ ਸ਼ਬਦ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਰੇਕ ਬੰਦ ਵਿਚ ਦੋ ਦੋ ਤੁਕਾਂ ਹਨ।
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa 5 |