ਜਿ ਕਰਾਵੈ ਸੋ ਕਰਣਾ ॥
ji karaavai so karanaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਰਾਵੈ = ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਕ ਦਾਸ. ਤੇਰੀ ਸਰਣਾ ॥੨॥੭॥੭੧॥
naanak daas. teree saranaa |2|7|71|
ਜਿ ਕਰਾਵੈ ਸੋ ਕਰਣਾ ॥
ji karaavai so karanaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਰਾਵੈ = ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਕ ਦਾਸ. ਤੇਰੀ ਸਰਣਾ ॥੨॥੭॥੭੧॥
naanak daas. teree saranaa |2|7|71|
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਪਰੋਇਆ ॥
har naam ridai paroeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਰਿਦੈ = ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ। ਪਰੋਇਆ = ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸਾ ਲਿਆ।
ਸਭੁ ਕਾਜੁ ਹਮਾਰਾ ਹੋਇਆ ॥
sabh kaaj hamaaraa hoeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਭੁ = ਸਾਰਾ। ਕਾਜੁ = ਜੀਵਨ-ਮਨੋਰਥ।
ਪ੍ਰਭ ਚਰਣੀ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ॥
prabh charanee man laagaa |
ਪੂਰਨ ਜਾ ਕੇ ਭਾਗਾ ॥੧॥
pooran jaa ke bhaagaa |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਜਾ ਕੇ = ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ॥੧॥
ਮਿਲਿ ਸਾਧਸੰਗਿ; ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥
mil saadhasang; har dhiaaeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਿਲਿ = ਮਿਲ ਕੇ। ਸਾਧ ਸੰਗਿ = ਸਾਧ ਸੰਗਤਿ ਵਿਚ।
ਆਠ ਪਹਰ ਅਰਾਧਿਓ ਹਰਿ ਹਰਿ; ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥
aatth pehar araadhio har har; man chindiaa fal paaeaa | rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਰਾਧਿਓ = ਸਿਮਰਿਆ। ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ = ਮਨ-ਇੱਛਤ ॥ਰਹਾਉ॥
ਪਰਾ ਪੂਰਬਲਾ ਅੰਕੁਰੁ ਜਾਗਿਆ ॥
paraa poorabalaa ankur jaagiaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਪਰਾ ਪੂਰਬਲਾ = ਅਨੇਕਾਂ ਪਹਿਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦਾ। ਅੰਕੁਰੁ = ਅੰਗੂਰ। ਜਾਗਿਆ = ਫੁੱਟ ਪਿਆ।
ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਮਨੁ ਲਾਗਿਆ ॥
raam naam man laagiaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਮਿ = ਨਾਮ ਵਿਚ।
ਮਨਿ ਤਨਿ; ਹਰਿ ਦਰਸਿ ਸਮਾਵੈ ॥
man tan; har daras samaavai |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਨਿ ਤਨਿ = ਮਨ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਤਨ ਦੀ ਰਾਹੀਂ, ਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ। ਦਰਸਿ = ਦਰਸਨ ਵਿਚ।
ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੨॥੮॥੭੨॥
naanak daas sache gun gaavai |2|8|72|
ਪਦ ਅਰਥ ਸਚੇ = ਸਦਾ-ਥਿਰ ਹਰੀ ਦੇ ॥੨॥੮॥੭੨॥
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |
ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰਭੂ ਚਿਤਾਰਿਆ ॥
gur mil prabhoo chitaariaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਗੁਰ ਮਿਲਿ = ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ।
ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥
kaaraj sabh savaariaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਭਿ = ਸਾਰੇ।
ਮੰਦਾ ਕੋ. ਨ ਅਲਾਏ ॥
mandaa ko. na alaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਮੰਦਾ ਕੋ = ਕੋਈ ਭੈੜਾ ਬੋਲ। ਅਲਾਏ = ਬੋਲਦਾ।
ਸਭ ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਸੁਣਾਏ ॥੧॥
sabh jai jai kaar sunaae |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਸਭ = ਸਾਰੀ (ਲੁਕਾਈ) ਨੂੰ। ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ = ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ। ਸੁਣਾਏ = ਸੁਣਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥
ਸੰਤਹੁ; ਸਾਚੀ ਸਰਣਿ ਸੁਆਮੀ ॥
santahu; saachee saran suaamee |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਾਚੀ = ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ।
ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਹਾਥਿ ਤਿਸੈ ਕੈ; ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥
jeea jant sabh haath tisai kai; so prabh antarajaamee | rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਭਿ = ਸਾਰੇ। ਹਾਥਿ = ਹੱਥ ਵਿਚ। ਤਿਸੈ ਕੈ ਹਾਥਿ = ਉਸੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ। ਅੰਤਰਜਾਮੀ = ਦਿਲ ਦੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ॥ਰਹਾਉ॥
ਕਰਤਬ ਸਭਿ ਸਵਾਰੇ ॥
karatab sabh savaare |
ਪ੍ਰਭਿ; ਅਪੁਨਾ ਬਿਰਦੁ ਸਮਾਰੇ ॥
prabh; apunaa birad samaare |
ਪਦ ਅਰਥ ਪ੍ਰਭਿ = ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ। ਬਿਰਦੁ = ਮੁੱਢ-ਕਦੀਮਾਂ ਦਾ (ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ) ਸੁਭਾਉ। ਸਮਾਰੇ = ਚੇਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਤਿਤ. ਪਾਵਨ; ਪ੍ਰਭ ਨਾਮਾ ॥
patit. paavan; prabh naamaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ = ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਸਦ ਕੁਰਬਾਨਾ ॥੨॥੯॥੭੩॥
jan naanak. sad kurabaanaa |2|9|73|
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਸਾਜਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥
paarabraham saaj savaariaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ = ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ। ਸਾਜਿ = ਸਾਜ ਕੇ, ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ। ਸਵਾਰਿਆ = ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਇਹੁ ਲਹੁੜਾ; ਗੁਰੂ ਉਬਾਰਿਆ ॥
eihu lahurraa; guroo ubaariaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਲਹੁੜਾ = ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ। ਉਬਾਰਿਆ = ਬਚਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਅਨਦ ਕਰਹੁ. ਪਿਤ ਮਾਤਾ ॥
anad karahu. pit maataa |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਰਹੁ = ਕਰਨੁ, ਬੇਸ਼ਕ ਕਰਨ {ਹੁਕਮੀ ਭਵਿਖਤ, ਅੱਨ ਪੁਰਖ, ਬਹੁ-ਵਚਨ}। ਪਿਤ ਮਾਤਾ = ਮਾਪੇ।
ਪਰਮੇਸਰੁ. ਜੀਅ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥੧॥
paramesar. jeea kaa daataa |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਜੀਅ ਕਾ ਦਾਤਾ = ਜਿੰਦ ਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ॥੧॥
ਸੁਭ ਚਿਤਵਨਿ ਦਾਸ ਤੁਮਾਰੇ ॥
subh chitavan daas tumaare |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੁਭ = ਭਲਾਈ, ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ। ਚਿਤਵਨਿ = ਚਿਤਵਦੇ ਹਨ।
ਰਾਖਹਿ ਪੈਜ ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕੀ; ਕਾਰਜ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥
raakheh paij daas apune kee; kaaraj aap savaare | rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਰਾਖਹਿ = ਤੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਪੈਜ = ਲਾਜ। ਸਵਾਰੇ = ਸਵਾਰ ਕੇ, ਸਿਰੇ ਚਾੜ੍ਹ ਕੇ ॥ਰਹਾਉ॥
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ॥
meraa prabh praupakaaree |
ਪਦ ਅਰਥ ਪਰਉਪਕਾਰੀ = ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਪੂਰਨ ਕਲ ਜਿਨਿ ਧਾਰੀ ॥
pooran kal jin dhaaree |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਲ = ਸੱਤਿਆ, ਸ਼ਕਤੀ। ਜਿਨਿ = ਜਿਸ (ਪ੍ਰਭੂ) ਨੇ।
ਨਾਨਕ. ਸਰਣੀ ਆਇਆ ॥
naanak. saranee aaeaa |
ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥੧੦॥੭੪॥
man chindiaa fal paaeaa |2|10|74|
ਪਦ ਅਰਥ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ = ਮਨ-ਇੱਛਤ। ਚਿੰਦਿਆ = ਚਿਤਵਿਆ ॥੨॥੧੦॥੭੪॥
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |
ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਾਪੇ ॥
sadaa sadaa har jaape |
ਪਦ ਅਰਥ ਜਾਪੇ = ਜਾਪਿ, ਜਪਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰਭ. ਬਾਲਕ ਰਾਖੇ ਆਪੇ ॥
prabh. baalak raakhe aape |
ਪਦ ਅਰਥ ਆਪੇ = ਆਪ ਹੀ।
ਸੀਤਲਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਈ ॥
seetalaa tthaak rahaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਠਾਕਿ = ਰੋਕ ਕੇ।
ਬਿਘਨ ਗਏ; ਹਰਿ ਨਾਈ ॥੧॥
bighan ge; har naaee |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਈ = ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ {स्ना = ਨਾਈ, ਸਿਫ਼ਤਿ ਸਾਲਾਹ} ॥੧॥
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ; ਹੋਆ ਸਦਾ ਦਇਆਲਾ ॥
meraa prabh; hoaa sadaa deaalaa |
ਅਰਦਾਸਿ ਸੁਣੀ ਭਗਤ ਅਪੁਨੇ ਕੀ; ਸਭ ਜੀਅ ਭਇਆ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
aradaas sunee bhagat apune kee; sabh jeea bheaa kirapaalaa | rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਭ ਜੀਅ = ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ॥ਰਹਾਉ॥
ਪ੍ਰਭ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਾਥਾ ॥
prabh karan kaaran samaraathaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਰਣ ਕਾਰਣ = ਜਗਤ ਦਾ ਮੂਲ। ਕਰਣ = ਜਗਤ। ਸਮਰਾਥਾ = ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ।
ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ; ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਲਾਥਾ ॥
har simarat; sabh dukh laathaa |
ਅਪਣੇ ਦਾਸ ਕੀ ਸੁਣੀ ਬੇਨੰਤੀ ॥
apane daas kee sunee benantee |
ਸਭ ਨਾਨਕ. ਸੁਖਿ ਸਵੰਤੀ ॥੨॥੧੧॥੭੫॥
sabh naanak. sukh savantee |2|11|75|
ਪਦ ਅਰਥ ਸੁਖਿ = ਸੁਖ ਵਿਚ, ਸੁਖ ਨਾਲ ॥੨॥੧੧॥੭੫॥
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |
ਅਪਨਾ ਗੁਰੂ ਧਿਆਏ ॥
apanaa guroo dhiaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਧਿਆਏ = ਧਿਆਨ ਧਰਦਾ ਹੈ।
ਮਿਲਿ ਕੁਸਲ ਸੇਤੀ. ਘਰਿ ਆਏ ॥
mil kusal setee. ghar aae |
ਪਦ ਅਰਥ ਮਿਲਿ = (ਗੁਰੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ) ਜੁੜ ਕੇ। ਕੁਸਲ ਸੇਤੀ = ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਨਾਲ। ਘਰਿ = ਘਰ ਵਿਚ, ਹਿਰਦੇ-ਘਰ ਵਿਚ, ਅੰਤਰ-ਆਤਮੇ।
ਨਾਮੈ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥
naamai kee vaddiaaee |
ਪਦ ਅਰਥ ਵਡਿਆਈ = ਬਰਕਤਿ।
ਤਿਸੁ ਕੀਮਤਿ; ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥
tis keemat; kehan na jaaee |1|
ਸੰਤਹੁ; ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਹੁ ॥
santahu; har har har aaraadhahu |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੰਤਹੁ = ਹੇ ਸੰਤ ਜਨੋ!
ਹਰਿ ਆਰਾਧਿ. ਸਭੋ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ; ਕਾਰਜ ਸਗਲੇ ਸਾਧਹੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥
har aaraadh. sabho kichh paaeeai; kaaraj sagale saadhahu | rahaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਆਰਾਧਿ = ਆਰਾਧ ਕੇ, ਸਿਮਰ ਕੇ। ਸਭੋ ਕਿਛੁ = ਹਰੇਕ ਚੀਜ਼। ਸਾਧਹੁ = ਸਫਲ ਕਰੋ ॥ਰਹਾਉ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਪ੍ਰਭ ਲਾਗੀ ॥
prem bhagat prabh laagee |
ਪਦ ਅਰਥ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ = ਪਿਆਰ-ਭਰੀ ਭਗਤੀ।
ਸੋ ਪਾਏ ਜਿਸੁ ਵਡਭਾਗੀ ॥
so paae jis vaddabhaagee |
ਜਨ ਨਾਨਕ. ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥
jan naanak. naam dhiaaeaa |
ਤਿਨਿ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਫਲ ਪਾਇਆ ॥੨॥੧੨॥੭੬॥
tin sarab sukhaa fal paaeaa |2|12|76|
ਪਦ ਅਰਥ ਤਿਨਿ = ਉਸ (ਮਨੁੱਖ) ਨੇ। ਸਰਬ ਸੁਖਾ = ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ॥੨॥੧੨॥੭੬॥
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |
ਪਰਮੇਸਰਿ ਦਿਤਾ ਬੰਨਾ ॥
paramesar ditaa banaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਪਰਮੇਸਰਿ = ਪਰਮੇਸਰ ਨੇ। ਬੰਨਾ = ਡੱਕਾ, ਰੁਕਾਵਟ, ਬੰਨ੍ਹ।
ਦੁਖ ਰੋਗ ਕਾ ਡੇਰਾ ਭੰਨਾ ॥
dukh rog kaa dderaa bhanaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਭੰਨਾ = ਭੰਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਦ ਕਰਹਿ. ਨਰ ਨਾਰੀ ॥
anad kareh. nar naaree |
ਪਦ ਅਰਥ ਕਰਹਿ = ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਰ ਨਾਰੀ = (ਉਹ ਸਾਰੇ) ਨਰ ਨਾਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ।
ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ. ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥੧॥
har har prabh. kirapaa dhaaree |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਪ੍ਰਭਿ = ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ॥੧॥