ਨਾਨਕ. ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ; ਆਪਹਿ ਮੇਲੇ ॥੪॥
naanak. har prabh; aapeh mele |4|
ਪਦ ਅਰਥ ਆਪਹਿ = ਆਪ ਹੀ ॥੪॥
ਨਾਨਕ. ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ; ਆਪਹਿ ਮੇਲੇ ॥੪॥
naanak. har prabh; aapeh mele |4|
ਪਦ ਅਰਥ ਆਪਹਿ = ਆਪ ਹੀ ॥੪॥
ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਲਿ; ਕਰਹੁ ਅਨੰਦ ॥
saadhasang mil; karahu anand |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਨੰਦ-ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ।
ਗੁਨ ਗਾਵਹੁ; ਪ੍ਰਭ ਪਰਮਾਨੰਦ ॥
gun gaavahu; prabh paramaanand |
ਪਦ ਅਰਥ ਪ੍ਰਭ ਗੁਨ = ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ। ਪਰਮਾਨੰਦ = ਸਭ ਤੋਂ ਉਚੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ।
ਰਾਮ ਨਾਮ ਤਤੁ; ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥
raam naam tat; karahu beechaar |
ਦ੍ਰੁਲਭ ਦੇਹ ਕਾ; ਕਰਹੁ ਉਧਾਰੁ ॥
drulabh deh kaa; karahu udhaar |
ਪਦ ਅਰਥ ਉਧਾਰੁ = ਬਚਾਉ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਚਨ; ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਨ ਗਾਉ ॥
amrit bachan; har ke gun gaau |
ਪ੍ਰਾਨ ਤਰਨ ਕਾ; ਇਹੈ ਸੁਆਉ ॥
praan taran kaa; ihai suaau |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੁਆਉ = ਵਸੀਲਾ। ਤਰਨ = ਬਚਾਉਣਾ।
ਆਠ ਪਹਰ; ਪ੍ਰਭ ਪੇਖਹੁ ਨੇਰਾ ॥
aatth pehar; prabh pekhahu neraa |
ਮਿਟੈ ਅਗਿਆਨੁ; ਬਿਨਸੈ ਅੰਧੇਰਾ ॥
mittai agiaan; binasai andheraa |
ਸੁਨਿ ਉਪਦੇਸੁ; ਹਿਰਦੈ ਬਸਾਵਹੁ ॥
sun upades; hiradai basaavahu |
ਮਨ ਇਛੇ; ਨਾਨਕ ਫਲ ਪਾਵਹੁ ॥੫॥
man ichhe; naanak fal paavahu |5|
ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਦੁਇ; ਲੇਹੁ ਸਵਾਰਿ ॥
halat palat due; lehu savaar |
ਪਦ ਅਰਥ ਹਲਤੁ = {Skt. अत्र} ਇਹ ਲੋਕ। ਪਲਤੁ = {Skt. परत्र} ਪਰਲੋਕ।
ਰਾਮ ਨਾਮੁ; ਅੰਤਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥
raam naam; antar ur dhaar |
ਪਦ ਅਰਥ ਉਰਿ ਧਾਰਿ = ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਾਓ।
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ; ਪੂਰੀ ਦੀਖਿਆ ॥
poore gur kee; pooree deekhiaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਦੀਖਿਆ = ਸਿੱਖਿਆ।
ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਬਸੈ; ਤਿਸੁ ਸਾਚੁ ਪਰੀਖਿਆ ॥
jis man basai; tis saach pareekhiaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਜਿਸੁ ਮਨਿ = ਜਿਸ (ਮਨੁੱਖ) ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ। ਤਿਸੁ = ਉਸ ਨੂੰ। ਪਰੀਖਿਆ = ਪਰਖ, ਸਮਝ। ਸਾਚੁ = ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ।
ਮਨਿ ਤਨਿ; ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
man tan; naam japahu liv laae |
ਦੂਖੁ ਦਰਦੁ; ਮਨ ਤੇ ਭਉ ਜਾਇ ॥
dookh darad; man te bhau jaae |
ਸਚੁ ਵਾਪਾਰੁ; ਕਰਹੁ ਵਾਪਾਰੀ ॥
sach vaapaar; karahu vaapaaree |
ਪਦ ਅਰਥ ਵਾਪਾਰੀ = ਹੇ ਵਣਜਾਰੇ ਜੀਵ!
ਦਰਗਹ ਨਿਬਹੈ; ਖੇਪ ਤੁਮਾਰੀ ॥
daragah nibahai; khep tumaaree |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਿਬਹੈ = ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਏ। ਖੇਪ = ਸੌਦਾ।
ਏਕਾ ਟੇਕ; ਰਖਹੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
ekaa ttek; rakhahu man maeh |
ਨਾਨਕ; ਬਹੁਰਿ. ਨ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥੬॥
naanak; bahur. na aaveh jaeh |6|
ਪਦ ਅਰਥ ਬਹੁਰਿ = ਫੇਰ, ਮੁੜ ॥੬॥
ਤਿਸ ਤੇ ਦੂਰਿ; ਕਹਾ ਕੋ ਜਾਇ ॥
tis te door; kahaa ko jaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਤਿਸ ਤੇ = ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ। ਕਹਾ = ਕਿਥੇ?
ਉਬਰੈ; ਰਾਖਨਹਾਰੁ ਧਿਆਇ ॥
aubarai; raakhanahaar dhiaae |
ਪਦ ਅਰਥ ਉਬਰੈ = ਬਚਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰਭਉ ਜਪੈ; ਸਗਲ ਭਉ ਮਿਟੈ ॥
nirbhau japai; sagal bhau mittai |
ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ; ਪ੍ਰਾਣੀ ਛੁਟੈ ॥
prabh kirapaa te; praanee chhuttai |
ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਖੈ; ਤਿਸੁ ਨਾਹੀ ਦੂਖ ॥
jis prabh raakhai; tis naahee dookh |
ਨਾਮੁ ਜਪਤ; ਮਨਿ ਹੋਵਤ ਸੂਖ ॥
naam japat; man hovat sookh |
ਚਿੰਤਾ ਜਾਇ; ਮਿਟੈ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥
chintaa jaae; mittai ahankaar |
ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ; ਕੋਇ ਨ ਪਹੁਚਨਹਾਰੁ ॥
tis jan kau; koe na pahuchanahaar |
ਪਦ ਅਰਥ ਨ ਪਹੁਚਨਹਾਰੁ = ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਠਾਢਾ ਗੁਰੁ ਸੂਰਾ ॥
sir aoopar tthaadtaa gur sooraa |
ਪਦ ਅਰਥ ਠਾਢਾ = ਖਲੋਤਾ। ਸੂਰਾ = ਸੂਰਮਾ।
ਨਾਨਕ; ਤਾ ਕੇ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ॥੭॥
naanak; taa ke kaaraj pooraa |7|
ਪਦ ਅਰਥ ਤਾ ਕੈ = ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ॥੭॥
ਮਤਿ ਪੂਰੀ; ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਜਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ॥
mat pooree; amrit jaa kee drisatt |
ਪਦ ਅਰਥ ਜਾ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ = ਜਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ।
ਦਰਸਨੁ ਪੇਖਤ; ਉਧਰਤ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ॥
darasan pekhat; udharat srisatt |
ਪਦ ਅਰਥ ਦਰਸਨੁ ਪੇਖਤ = ਦੀਦਾਰ ਕਰ ਕੇ।
ਚਰਨ ਕਮਲ; ਜਾ ਕੇ ਅਨੂਪ ॥
charan kamal; jaa ke anoop |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਨੂਪ = ਲਾ-ਸਾਨੀ, ਬੇ-ਮਿਸਾਲ, ਅੱਤ ਸੋਹਣੇ।
ਸਫਲ ਦਰਸਨੁ; ਸੁੰਦਰ ਹਰਿ ਰੂਪ ॥
safal darasan; sundar har roop |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਫਲ ਦਰਸਨੁ = ਜਿਸ ਦਾ ਦੀਦਾਰ ਮੁਰਾਦਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਧੰਨੁ ਸੇਵਾ; ਸੇਵਕੁ ਪਰਵਾਨੁ ॥
dhan sevaa; sevak paravaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਧੰਨੁ = ਮੁਬਾਰਿਕ। ਪਰਵਾਨੁ = ਕਬੂਲ।
ਅੰਤਰਜਾਮੀ; ਪੁਰਖੁ ਪ੍ਰਧਾਨੁ ॥
antarajaamee; purakh pradhaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਪ੍ਰਧਾਨੁ = ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ।
ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਬਸੈ; ਸੁ ਹੋਤ ਨਿਹਾਲੁ ॥
jis man basai; su hot nihaal |
ਤਾ ਕੈ ਨਿਕਟਿ; ਨ ਆਵਤ ਕਾਲੁ ॥
taa kai nikatt; na aavat kaal |
ਪਦ ਅਰਥ ਤਾ ਕੈ ਨਿਕਟਿ = ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ।
ਅਮਰ ਭਏ; ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥
amar bhe; amaraa pad paaeaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਮਰਾ ਪਦੁ = ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਦਰਜਾ।
ਸਾਧਸੰਗਿ; ਨਾਨਕ. ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥੮॥੨੨॥
saadhasang; naanak. har dhiaaeaa |8|22|
ਸਲੋਕੁ ॥
salok |
ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ. ਗੁਰਿ ਦੀਆ; ਅਗਿਆਨ ਅੰਧੇਰ ਬਿਨਾਸੁ ॥
giaan anjan. gur deea; agiaan andher binaas |
ਪਦ ਅਰਥ ਅੰਜਨੁ = ਸੁਰਮਾ। ਗੁਰਿ = ਗੁਰੂ ਨੇ। ਅੰਧੇਰ ਬਿਨਾਸੁ = ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ।
ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ. ਸੰਤ ਭੇਟਿਆ; ਨਾਨਕ. ਮਨਿ ਪਰਗਾਸੁ ॥੧॥
har kirapaa te. sant bhettiaa; naanak. man paragaas |1|
ਪਦ ਅਰਥ ਸੰਤ ਭੇਟਿਆ = ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਮਨਿ = ਮਨ ਵਿਚ। ਪਰਗਾਸੁ = ਚਾਨਣ ॥੧॥
ਅਸਟਪਦੀ ॥
asattapadee |
ਸੰਤਸੰਗਿ; ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡੀਠਾ ॥
santasang; antar prabh ddeetthaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਅੰਤਰਿ = (ਆਪਣੇ) ਅੰਦਰ।
ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭੂ ਕਾ; ਲਾਗਾ ਮੀਠਾ ॥
naam prabhoo kaa; laagaa meetthaa |
ਸਗਲ ਸਮਿਗ੍ਰੀ; ਏਕਸੁ ਘਟ ਮਾਹਿ ॥
sagal samigree; ekas ghatt maeh |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਮਿਗ੍ਰੀ = ਪਦਾਰਥ। ਏਕਸੁ = ਇਕੋ ਹੀ ਘਟ ਮਾਹਿ = ਇਕ (ਪ੍ਰਭੂ) ਵਿਚ ਹੀ! ਘਟ ਮਾਹਿ = ਘਟ ਵਿਚ। ਏਕਸੁ = ਉਹ ਸਮਾਧੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫੁਰਨਾ ਨਾਹ ਉਠੇ।
ਅਨਿਕ ਰੰਗ; ਨਾਨਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਹਿ ॥
anik rang; naanaa drisattaeh |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਨਾ = ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ। ਦ੍ਰਿਸਟਾਹਿ = ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨਉ ਨਿਧਿ; ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਨਾਮੁ ॥
nau nidh; amrit prabh kaa naam |
ਦੇਹੀ ਮਹਿ; ਇਸ ਕਾ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥
dehee meh; is kaa bisraam |
ਪਦ ਅਰਥ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ = ਟਿਕਾਣਾ।
ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ; ਅਨਹਤ ਤਹ ਨਾਦ ॥
sun samaadh; anahat teh naad |
ਪਦ ਅਰਥ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ । ਅਨਹਦ = ਇਕ-ਰਸ, ਲਗਾਤਾਰ। ਤਹ = ਓਥੇ, ਉਸ ਸਰੀਰ ਵਿਚ। ਨਾਦ = ਆਵਾਜ਼, ਰਾਗ।
ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ; ਅਚਰਜ ਬਿਸਮਾਦ ॥
kehan na jaaee; acharaj bisamaad |
ਪਦ ਅਰਥ ਬਿਸਮਾਦ = ਅਚਰਜ।
ਤਿਨਿ ਦੇਖਿਆ; ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਦਿਖਾਏ ॥
tin dekhiaa; jis aap dikhaae |
ਨਾਨਕ. ਤਿਸੁ ਜਨ; ਸੋਝੀ ਪਾਏ ॥੧॥
naanak. tis jan; sojhee paae |1|
ਸੋ ਅੰਤਰਿ; ਸੋ ਬਾਹਰਿ ਅਨੰਤ ॥
so antar; so baahar anant |
ਘਟਿ ਘਟਿ ਬਿਆਪਿ ਰਹਿਆ; ਭਗਵੰਤ ॥
ghatt ghatt biaap rahiaa; bhagavant |
ਧਰਨਿ ਮਾਹਿ; ਆਕਾਸ ਪਇਆਲ ॥
dharan maeh; aakaas peaal |
ਪਦ ਅਰਥ ਧਰਨਿ = ਧਰਤੀ। ਪਇਆਲ = ਪਤਾਲ।
ਸਰਬ ਲੋਕ; ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥
sarab lok; pooran pratipaal |
ਪਦ ਅਰਥ ਸਰਬ ਲੋਕ = ਸਾਰੇ ਭਵਨਾਂ ਵਿਚ। ਬਨਿ = ਜੰਗਲ ਵਿਚ।