ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
ਰਹਦੇ ਖੁਹਦੇ ਨਿੰਦਕ ਮਾਰਿਅਨੁ; ਕਰਿ ਆਪੇ ਆਹਰੁ ॥
rahade khuhade nindak maarian; kar aape aahar |
ਸੰਤ ਸਹਾਈ ਨਾਨਕਾ; ਵਰਤੈ ਸਭ ਜਾਹਰੁ ॥੧॥
sant sahaaee naanakaa; varatai sabh jaahar |1|
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
ਰਹਦੇ ਖੁਹਦੇ ਨਿੰਦਕ ਮਾਰਿਅਨੁ; ਕਰਿ ਆਪੇ ਆਹਰੁ ॥
rahade khuhade nindak maarian; kar aape aahar |
ਸੰਤ ਸਹਾਈ ਨਾਨਕਾ; ਵਰਤੈ ਸਭ ਜਾਹਰੁ ॥੧॥
sant sahaaee naanakaa; varatai sabh jaahar |1|
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
ਮੁੰਢਹੁ ਭੁਲੇ ਮੁੰਢ ਤੇ; ਕਿਥੈ ਪਾਇਨਿ ਹਥੁ ॥
mundtahu bhule mundt te; kithai paaein hath |
ਤਿੰਨੈ ਮਾਰੇ ਨਾਨਕਾ; ਜਿ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ॥੨॥
tinai maare naanakaa; ji karan kaaran samarath |2|
ਪਉੜੀ ੫ ॥
paurree 5 |
ਲੈ ਫਾਹੇ ਰਾਤੀ ਤੁਰਹਿ; ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥
lai faahe raatee tureh; prabh jaanai praanee |
ਪਦ ਅਰਥ ਫਾਹੇ = ਕਮੰਦ।
ਤਕਹਿ ਨਾਰਿ ਪਰਾਈਆ; ਲੁਕਿ ਅੰਦਰਿ ਠਾਣੀ ॥
takeh naar paraaeea; luk andar tthaanee |
ਪਦ ਅਰਥ ਅੰਦਰਿ ਠਾਣੀ = ਅੰਦਰਲੇ ਥਾਈਂ। ਲੁਕਿ = ਲੁਕ ਕੇ।
ਸੰਨੑੀ ਦੇਨੑਿ ਵਿਖੰਮ ਥਾਇ; ਮਿਠਾ ਮਦੁ ਮਾਣੀ ॥
sanaee dena vikham thaae; mitthaa mad maanee |
ਪਦ ਅਰਥ ਵਿਖੰਮ = ਔਖਾ। ਮਦੁ = ਸ਼ਰਾਬ।
ਕਰਮੀ ਆਪੋ ਆਪਣੀ; ਆਪੇ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥
karamee aapo aapanee; aape pachhutaanee |
ਅਜਰਾਈਲੁ ਫਰੇਸਤਾ; ਤਿਲ ਪੀੜੇ ਘਾਣੀ ॥੨੭॥
ajaraaeel faresataa; til peerre ghaanee |27|
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
ਸੇਵਕ ਸਚੇ ਸਾਹ ਕੇ; ਸੇਈ ਪਰਵਾਣੁ ॥
sevak sache saah ke; seee paravaan |
ਦੂਜਾ ਸੇਵਨਿ ਨਾਨਕਾ; ਸੇ ਪਚਿ ਪਚਿ ਮੁਏ ਅਜਾਣ ॥੧॥
doojaa sevan naanakaa; se pach pach mue ajaan |1|
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਪ੍ਰਭ; ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਇ ॥
jo dhur likhiaa lekh prabh; mettanaa na jaae |
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਵਖਰੋ; ਨਾਨਕ. ਸਦਾ ਧਿਆਇ ॥੨॥
raam naam dhan vakharo; naanak. sadaa dhiaae |2|
ਪਉੜੀ ੫ ॥
paurree 5 |
ਨਾਰਾਇਣਿ, ਲਇਆ ਨਾਠੂੰਗੜਾ; ਪੈਰ ਕਿਥੈ ਰਖੈ ॥
naaraaein, leaa naatthoongarraa; pair kithai rakhai |
ਪਦ ਅਰਥ ਨਾਰਾਇਣਿ = ਨਾਰਾਇਣ ਤੋਂ। ਨਾਠੂੰਗੜਾ = ਠੇਡਾ, ਨੱਠਣ ਲਈ ਧੱਕਾ।
ਕਰਦਾ ਪਾਪ ਅਮਿਤਿਆ; ਨਿਤ ਵਿਸੋ ਚਖੈ ॥
karadaa paap amitiaa; nit viso chakhai |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਮਿਤਿਆ = ਬੇਅੰਤ। ਵਿਸੋ = ਵਿਹੁ ਹੀ।
ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਪਚਿ ਮੁਆ; ਵਿਚਿ ਦੇਹੀ ਭਖੈ ॥
nindaa karadaa pach muaa; vich dehee bhakhai |
ਪਦ ਅਰਥ ਭਖੈ = ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਚੈ ਸਾਹਿਬ ਮਾਰਿਆ; ਕਉਣੁ ਤਿਸ ਨੋ ਰਖੈ ॥
sachai saahib maariaa; kaun tis no rakhai |
ਨਾਨਕ. ਤਿਸੁ ਸਰਣਾਗਤੀ; ਜੋ ਪੁਰਖੁ ਅਲਖੈ ॥੨੮॥
naanak. tis saranaagatee; jo purakh alakhai |28|
ਪਦ ਅਰਥ ਅਲਖੈ = ਅਲੱਖ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ॥੨੮॥
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |
ਨਰਕ ਘੋਰ ਬਹੁ ਦੁਖ ਘਣੇ; ਅਕਿਰਤਘਣਾ ਕਾ ਥਾਨੁ ॥
narak ghor bahu dukh ghane; akirataghanaa kaa thaan |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਕਿਰਤਘਣ = ਕੀਤੇ ਉਪਕਾਰ ਨੂੰ ਵਿਸਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾਰ ਨੂੰ ਭੁਲਾਣ ਵਾਲੇ।
ਤਿਨਿ. ਪ੍ਰਭਿ ਮਾਰੇ ਨਾਨਕਾ; ਹੋਇ ਹੋਇ ਮੁਏ ਹਰਾਮੁ ॥੧॥
tin. prabh maare naanakaa; hoe hoe mue haraam |1|
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |
ਅਵਖਧ ਸਭੇ ਕੀਤਿਅਨੁ; ਨਿੰਦਕ ਕਾ ਦਾਰੂ ਨਾਹਿ ॥
avakhadh sabhe keetian; nindak kaa daaroo naeh |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਵਖਧ = ਦਵਾਈਆਂ, ਦਾਰੂ। ਕੀਤਿਅਨੁ = ਕੀਤੇ ਹਨ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ।
ਆਪਿ ਭੁਲਾਏ ਨਾਨਕਾ; ਪਚਿ ਪਚਿ ਜੋਨੀ ਪਾਹਿ ॥੨॥
aap bhulaae naanakaa; pach pach jonee paeh |2|
ਪਦ ਅਰਥ ਪਾਹਿ = ਪੈਂਦੇ ਹਨ ॥੨॥
ਪਉੜੀ ੫ ॥
paurree 5 |
ਤੁਸਿ ਦਿਤਾ. ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ; ਹਰਿ ਧਨੁ ਸਚੁ ਅਖੁਟੁ ॥
tus ditaa. poorai satiguroo; har dhan sach akhutt |
ਪਦ ਅਰਥ ਤੁਸਿ = ਤੁੱਠ ਕੇ।
ਸਭਿ ਅੰਦੇਸੇ ਮਿਟਿ ਗਏ; ਜਮ ਕਾ ਭਉ ਛੁਟੁ ॥
sabh andese mitt ge; jam kaa bhau chhutt |
ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਬੁਰਿਆਈਆਂ; ਸੰਗਿ ਸਾਧੂ ਤੁਟੁ ॥
kaam krodh buriaaeean; sang saadhoo tutt |
ਵਿਣੁ ਸਚੇ ਦੂਜਾ ਸੇਵਦੇ; ਹੁਇ ਮਰਸਨਿ ਬੁਟੁ ॥
vin sache doojaa sevade; hue marasan butt |
ਪਦ ਅਰਥ ਬੁਟੁ = ਬੋਟ ਵਾਂਗ ਨਿਆਸਰੇ।
ਨਾਨਕ ਕਉ. ਗੁਰਿ ਬਖਸਿਆ; ਨਾਮੈ ਸੰਗਿ ਜੁਟੁ ॥੨੯॥
naanak kau. gur bakhasiaa; naamai sang jutt |29|
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |
ਤਪਾ ਨ ਹੋਵੈ, ਅੰਦ੍ਰਹੁ ਲੋਭੀ; ਨਿਤ ਮਾਇਆ ਨੋ ਫਿਰੈ ਜਜਮਾਲਿਆ ॥
tapaa na hovai, andrahu lobhee; nit maaeaa no firai jajamaaliaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਜਜਮਾਲਿਆ = ਕੋਹੜੀ।
ਅਗੋ ਦੇ ਸਦਿਆ, ਸਤੈ ਦੀ ਭਿਖਿਆ ਲਏ ਨਾਹੀ; ਪਿਛੋ ਦੇ ਪਛੁਤਾਇ ਕੈ, ਆਣਿ ਤਪੈ. ਪੁਤੁ ਵਿਚਿ ਬਹਾਲਿਆ ॥
ago de sadiaa, satai dee bhikhiaa le naahee; pichho de pachhutaae kai, aan tapai. put vich bahaaliaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਅਗੋਦੇ = ਪਹਿਲਾਂ। ਸਤੈ ਦੀ = ਆਦਰ ਦੀ। ਆਣਿ = ਲਿਆ ਕੇ।
ਪੰਚ ਲੋਗ ਸਭਿ ਹਸਣ ਲਗੇ; ਤਪਾ ਲੋਭਿ ਲਹਰਿ ਹੈ ਗਾਲਿਆ ॥
panch log sabh hasan lage; tapaa lobh lehar hai gaaliaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਲੋਭਿ = ਲੋਭ ਵਿਚ।
ਜਿਥੈ ਥੋੜਾ ਧਨੁ ਵੇਖੈ. ਤਿਥੈ ਤਪਾ ਭਿਟੈ ਨਾਹੀ; ਧਨਿ ਬਹੁਤੈ ਡਿਠੈ, ਤਪੈ ਧਰਮੁ ਹਾਰਿਆ ॥
jithai thorraa dhan vekhai. tithai tapaa bhittai naahee; dhan bahutai dditthai, tapai dharam haariaa |
ਭਾਈ ਏਹੁ ਤਪਾ. ਨ ਹੋਵੀ, ਬਗੁਲਾ ਹੈ; ਬਹਿ ਸਾਧ ਜਨਾ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥
bhaaee ehu tapaa. na hovee, bagulaa hai; beh saadh janaa veechaariaa |
ਸਤ ਪੁਰਖ ਕੀ ਤਪਾ ਨਿੰਦਾ ਕਰੈ, ਸੰਸਾਰੈ ਕੀ ਉਸਤਤੀ ਵਿਚਿ ਹੋਵੈ; ਏਤੁ ਦੋਖੈ. ਤਪਾ ਦਯਿ ਮਾਰਿਆ ॥
sat purakh kee tapaa nindaa karai, sansaarai kee usatatee vich hovai; et dokhai. tapaa day maariaa |
ਪਦ ਅਰਥ ਏਤੁ ਦੋਖੈ = ਇਸ ਐਬ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਦਯਿ = ਖਸਮ ਨੇ।
ਮਹਾ ਪੁਰਖਾਂ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਾ, ਵੇਖੁ ਜਿ ਤਪੇ ਨੋ ਫਲੁ ਲਗਾ; ਸਭੁ ਗਇਆ ਤਪੇ ਕਾ ਘਾਲਿਆ ॥
mahaa purakhaan kee nindaa kaa, vekh ji tape no fal lagaa; sabh geaa tape kaa ghaaliaa |
ਬਾਹਰਿ ਬਹੈ ਪੰਚਾ ਵਿਚਿ; ਤਪਾ ਸਦਾਏ ॥ ਅੰਦਰਿ ਬਹੈ ਤਪਾ ਪਾਪ ਕਮਾਏ ॥ ਹਰਿ ਅੰਦਰਲਾ ਪਾਪੁ; ਪੰਚਾ ਨੋ ਉਘਾ ਕਰਿ ਵੇਖਾਲਿਆ ॥
baahar bahai panchaa vich; tapaa sadaae | andar bahai tapaa paap kamaae | har andaralaa paap; panchaa no ughaa kar vekhaaliaa |